
अध्याय ३८ मध्ये शैलेश्वर हिमवान् आपल्या कन्येसाठी स्वतःच्या नगरीत अत्यंत शुभ असा महोत्सव आनंदाने सजवितो. मुख्य द्वारी नंदी रक्षक म्हणून उभा राहतो आणि त्याचाच एक कृत्रिम प्रतिरूपही स्थापिले जाते; दोन्ही स्फटिकासारखे उजळून द्वारसीमेची पवित्र सममिती व शोभा वाढवितात. मार्गांवर जलप्रोक्षण करून शुद्धी केली जाते, प्रत्येक द्वार रमभा इत्यादी सजावट व मंगळद्रव्यांनी अलंकृत होते. प्रांगणात रमभास्तंभ, वस्त्र-सूत्रबंध, नवपल्लव, मालतीमाळा व तेजस्वी तोरणे लावली जातात आणि चारही दिशांना मंगळवस्तू ठेवतात. पुढे हिमवान् विश्वकर्म्यास बोलावून विशाल मंडप व सुंदर वेदिका उभारतो; तेथे कृत्रिम स्थावर रचना जंगमासारख्या आणि जंगम घटक स्थावरासारखे भासून अद्भुतता निर्माण करतात. हा अध्याय शुद्ध मार्ग, सुरक्षित द्वार, दिशानुसार मंगळस्थापन आणि मध्यवर्ती मंडप यांसह विधिवत कर्मस्थळाचा आराखडा देतो, गर्गाच्या मार्गदर्शनाखाली प्रास्तावयोग्य।
Verse 1
ब्रह्मोवाच । अथ शैलेश्वरः प्रीतो हिमवान्मुनि सत्तम । स्वपुरं रचयामास विचित्रं परमोत्सवम्
ब्रह्मा म्हणाले—हे मुनिश्रेष्ठ! तेव्हा पर्वतराज हिमवान् अंतःकरणी प्रसन्न होऊन आपल्या नगरीत अद्भुत व परम मंगलमय महोत्सवाची रचना करू लागला.
Verse 2
सिक्तमार्गं संस्कृतं च शोभितं परमर्द्धिभिः । द्वारि द्वारि च रम्भादि मङ्गलं द्रव्यसंयुतम्
मार्ग जलाने शिंपडून स्वच्छ व सुशोभित केले होते, परम ऐश्वर्याने ते नटले होते. आणि प्रत्येक द्वारी रंभा आदी अप्सरांसह स्वागत-उत्सवाची मंगल सामग्री सज्ज होती.
Verse 3
प्रांगणं रचयामास रम्भास्तंभसमन्वितम् । पट्टसूत्रैस्संनिबद्धरसालपल्लवान्वितम्
तिने केळीच्या खांबांनी युक्त असे प्रांगण रचले आणि पट्टाच्या दोऱ्यांनी बांधलेल्या आंब्याच्या पल्लवांनी ते अलंकृत केले।
Verse 4
मालतीमाल्यसंयुक्तं लसत्तोरणसुप्रभम् । शोभितम्मंगलद्रव्यैश्चतुर्दिक्षु स्थितैश्शुभैः
ते मालतीच्या माळांनी सजलेले होते; झळाळते तोरण व कमानींनी ते तेजस्वी दिसत होते. चारही दिशांना शुभ मंगलद्रव्ये ठेवली असल्याने ते पूज्य व अत्यंत शोभिवंत भासत होते।
Verse 5
तथैव सर्वं परया मुदान्वितश्चक्रे गिरीन्द्रस्स्वसुतार्थमेव । गर्गम्पुरस्कृत्य महाप्रभावं प्रस्तावयोग्यं च सुमंगलं हि
त्याचप्रमाणे गिरिराज हिमालय परम आनंदाने आपल्या कन्येच्या हितासाठी सर्व व्यवस्था करू लागला. महाप्रभावी ऋषी गर्गांना अग्रस्थानी ठेवून त्याने सादर करण्यास योग्य असा अत्यंत शुभ प्रस्तावही सुरू केला।
Verse 6
आहूय विश्वकर्माणं कारयामास सादरम् । मण्डपं च सुविस्तीर्णं वेदिकादिमनोहरम्
त्यांनी विश्वकर्म्याला आदराने बोलावून एक अतिविस्तीर्ण मण्डप बांधून घेतला, जो वेदिका इत्यादी शुभ रचनेमुळे मनोहर होता।
Verse 7
अयुतेन सुरर्षे तद्योजनानां च विस्तृतम् । अनेकलक्षणोपेतं नानाश्चर्य्यसमन्वितम्
हे देवर्षे, तो मण्डप दहा हजार योजनांपर्यंत पसरलेला होता. तो अनेक लक्षणांनी युक्त व नानाविध आश्चर्यांनी परिपूर्ण होता।
Verse 8
स्थावरं जंगमं सर्वं सदृशन्तैर्मनोहरम् । सर्वतोऽद्भुतसर्वत्वं नानावस्तुचमत्कृतम्
स्थावर आणि जंगम—सर्व काही—आपापल्या अनुरूप रूपसादृश्यांनी मनोहर दिसत होते. सर्वत्र अद्भुत परिपूर्णता पसरली; नानाविध वस्तूंच्या चमत्काराने मन थक्क झाले.
Verse 9
जंगमं विजितन्तत्र स्थावरेण विशेषतः । जंगमेन च तत्रासीज्जितं स्थावरमेव हि
तेथे जंगम विशेषतः स्थावरांनी जिंकले गेले; आणि त्याच प्रसंगात जंगमांनीही निश्चयच स्थावरांनाच जिंकले.
Verse 10
पयसा च जिता तत्र स्थलभूमिर्न चान्यथा । जलं किं हि स्थलं किं हि न विदुः केऽपि कोविदाः
तेथे स्थलभूमीही पाण्यानेच जिंकली गेली—अन्यथा नव्हे. काही जण, विद्वान मानले गेले तरी, पाणी काय आणि स्थल काय हेही ओळखू शकले नाहीत.
Verse 11
क्वचित्सिंहाः कृत्रिमाश्च क्वचित्सारसपंक्तयः । क्वचिच्छिखण्डिनस्तत्र कृत्रिमाश्च मनोहराः
कुठे कृत्रिम सिंह होते, कुठे सारसांच्या रांगा; आणि कुठे शिखाधारी मनोहर कृत्रिम मोर दिसत होते.
Verse 12
क्वचित्स्त्रियः कृत्रिमाश्च नृत्यन्त्यः पुरुषैस्सह । मोहयन्त्यो जनान्सर्वान्पश्यन्त्यः कृत्रिमास्तथा
कुठे कृत्रिम स्त्रिया पुरुषांसह नृत्य करत होत्या; आणि सर्व जनांना मोहवून-भुलवून त्या छलमयी स्त्रिया तशाच बनावटी नजरेने इकडे-तिकडे पाहत होत्या.
Verse 13
तथा तेनैव विधिना द्वारपाला मनोहराः । हस्तैर्धनूंषि चोद्धृत्य स्थावरा जंगमोपमाः
त्याच विधीनुसार मनोहर द्वारपाल नेमले गेले; हातात धनुष्य उचलून ते स्थिर असूनही जणू चालत्या जीवांसारखे भासत होते।
Verse 14
द्वारि स्थिता महालक्ष्मीः कृत्रिमा रचिताद्भुता । सर्वलक्षणसंयुक्ता गताः साक्षत्पयोर्णवात
द्वारी महालक्ष्मी उभी होती—कृत्रिमरीत्या घडविलेली अद्भुत मूर्ती—सर्व शुभलक्षणांनी युक्त, जणू साक्षात् क्षीरसागरातूनच आलेली भासे।
Verse 15
गजाश्चालङ्कृता ह्यासन्कृत्रिमा अकृतोपमाः । तथाश्वाः न सादिभिश्चैव गजाश्च गजसादिभिः
हत्तीही सुंदर अलंकारांनी सजलेले होते—कृत्रिमरीत्या घडविलेले व अनुपम। तसेच घोडेही साज-सामानासह होते; आणि हत्तींसोबत महावत व गजविद्येत निपुण सेवकही होते।
Verse 16
रथा रथिभिराकृष्टा महाश्चर्यसमन्विताः । वाहनानि तथान्यानि पत्तयः कृत्रिमास्तथा
रथ—सारथ्यांनी ओढलेले व महान् आश्चर्यांनी युक्त—तेथे दिसले; तसेच इतर वाहनेही, आणि पायदळ सैनिकही, ज्यांपैकी बरेच कृत्रिमरीत्या घडविलेले होते।
Verse 17
एवं विमोहनार्थन्तु कृतं वै विश्वकर्मणा । देवानां च मुनीनां च तेन प्रीतात्मना मुने
हे मुने, अशा प्रकारे मोह पाडण्यासाठीच विश्वकर्म्याने—अंतःकरणी प्रसन्न होऊन—ही रचना केली, ज्यामुळे देव आणि मुनीही त्या अद्भुततेने भ्रमित व्हावेत।
Verse 19
तस्योपरि महादिव्यम्पुष्पकं रत्नभूषितम् । राजितं पल्लवैश्शुभ्रश्चामरैश्च सुशोभितम्
त्याच्या वर परम दिव्य पुष्पछत्र होते, रत्नांनी अलंकृत होऊन ते तेजस्वी दिसत होते; कोवळ्या शुभ्र पल्लवांनी ते शोभत होते आणि उजळ पांढऱ्या चामरांनी सुशोभित होते।
Verse 20
वामपार्श्वे गजौ द्वौ च शुद्धकाश्मीरसन्निभौ । चतुर्दन्तो षष्टिवर्षौ भेदमानौ महाप्रभौ
डाव्या बाजूस दोन हत्ती होते, शुद्ध काश्मिरी केसरासारख्या वर्णाचे; ते चतुर्दंत, साठ वर्षांचे, मदोन्मत्त, महाबली व तेजस्वी होते।
Verse 21
तथैवार्कनिभौ तेन कृतौ चाश्वौ महाप्रभौ । चामरालंकृतौ दिव्यौ दिव्यालङ्कारभूषितौ
तसेच त्याने दोन घोडे निर्माण केले, जे सूर्याप्रमाणे तेजस्वी व महाप्रभ होते; ते दिव्य, चामरांनी अलंकृत आणि दिव्य आभूषणांनी भूषित होते।
Verse 22
दंशिता वररत्नाढ्या लोकपालास्तथैव च । सर्वे देवा यथार्थं वै कृता वै विश्वकर्मणा
उत्तम रत्नांनी अलंकृत व समृद्ध असे लोकपालही, आणि खरोखर सर्व देव—विश्वकर्म्याने यथायोग्य परिपूर्णतेने घडविले।
Verse 23
तथा हि ऋषयस्सर्वे भृग्वाद्याश्च तपोधनाः । अन्ये ह्युपसुरास्तद्वत्सिद्धाश्चान्येऽपि वै कृताः
तसेच भृगु आदि तपोधन सर्व ऋषीही तसेच होते; तसेच इतर उपसुर आणि इतर सिद्धगणही त्याच प्रकारे घडविले गेले।
Verse 24
विष्णुश्च पार्षदैस्सर्वैर्गरुडाख्यैस्समन्वितः । कृत्रिमो निर्मितस्तद्वत्परमाश्चर्यरूपवान्
त्याचप्रमाणे विष्णूचे एक कृत्रिम रूप निर्माण केले गेले, जे गरुड-नावाच्या सर्व पार्षदांनी वेढलेले होते. ते परम आश्चर्यकारक रूपाने भासत होते।
Verse 25
तथैवाहं सुतैवेदैस्सिद्धैश्च परिवारितः । कृत्रिमो निर्मितस्तद्वत्पठन्सूक्तानि नारद
त्याचप्रमाणे, हे सूत, मीही वेद व सिद्धांनी वेढलेलो होतो। मला कृत्रिम रीतीने घडविले होते, आणि हे नारद, मीही तसेच पवित्र सूक्तांचे पठण करीत होतो।
Verse 26
ऐरावतगजारूढश्शक्रस्स्वदलसंयुतः । कृत्रिमो निर्मितस्तद्वत्परिपूर्णेन्दुसंनिभः
ऐरावत गजावर आरूढ, आपल्या दलासह शक्र (इंद्र)ही तेथे कृत्रिम रूपाने घडविला होता—सर्वांगपरिपूर्ण, पौर्णिमेच्या चंद्रासारखा तेजस्वी।
Verse 27
किं बहूक्तेन देवर्षे सर्वो वै विश्वकर्मणा । हिमागप्रेरितेनाशु क्लृप्तस्सुरसमाजकः
हे देवर्षे, अधिक सांगून काय? हिमालयाच्या प्रेरणेने विश्वकर्म्याने क्षणार्धात सर्व व्यवस्था केली—संपूर्ण देवसमाजाची मांडणी सिद्ध केली।
Verse 28
एवंभूतः कृतस्तेन मण्डपो दिव्यरूपवान् । अनेकाश्चर्यसम्भूतो महान्देवविमोहनः
अशा प्रकारे त्याने तो मण्डप घडविला—दिव्यरूपवान, अनेक आश्चर्यांनी युक्त, महान वैभवशाली, आणि देवांनाही मोहित करणारा।
Verse 29
अथाज्ञप्तो गिरीशेन विश्वकर्मा महामतिः । निवासार्थं सुरादीनां तत्तल्लोकाम् हि यत्नतः
मग गिरीश (भगवान शिव) यांच्या आज्ञेने महामती विश्वकर्म्याने देवतादींच्या निवासासाठी त्यांच्या-त्यांच्या लोकांची यत्नपूर्वक रचना केली.
Verse 30
तत्रैव च महामञ्चाः सुप्रभाः परमाद्भुताः । रचितास्सुखदा दिव्या स्तेषां वै विश्वकर्मणा
तेथेच विश्वकर्म्याने त्यांच्यासाठी अत्यंत अद्भुत, तेजस्वी, दिव्य व सुखदायक असे महामंच (शय्या-आसन) रचले.
Verse 31
तथाप्तसप्तलोकं वै विरेचे क्षणतोऽद्भुतम् । दीप्त्या परमया युक्तं निवासार्थं स्वयम्भुवः
तेव्हा स्वयंभू ब्रह्म्याने क्षणातच अद्भुत रीतीने संपूर्ण सप्तलोक निर्माण केले; ते परम तेजाने युक्त असून देहधारी जीवांच्या निवासासाठी होते।
Verse 32
तथैव विष्णोस्त्वपरं वैकुण्ठाख्यं महोज्ज्वलम् । विरेचे क्षणतो दिव्यं नानाश्चर्यसमन्वितम्
तसेच विष्णूसाठी वैकुंठ नावाचा आणखी एक परम उज्ज्वल लोक प्रकट झाला; तो क्षणात दिव्यतेने प्रकाशला व नानाविध आश्चर्यांनी युक्त होता।
Verse 33
अमरेशगृहन्दिव्यं तथैवाद्भुतमुत्तमम् । विरेचे विश्वकर्मासौ सर्वैश्वर्यसमन्वितम्
विश्वकर्म्याने अमरेशाचे दिव्य गृह निर्माण केले—अद्भुत व उत्तम—जे सर्व ऐश्वर्य व प्रभुत्ववैभवाने परिपूर्ण होते।
Verse 34
गृहाणि लोकपालानां विरेचे सुन्दराणि च । तद्वत्स प्रीतितो दिव्यान्यद्भुतानि महान्ति च
स्नेहाने, हे वत्सा, त्याने लोकपालांची सुंदर घरे रचली; तसेच आनंदाने त्याने अनेक महान, अद्भुत व दिव्य निवासस्थाने आणि चमत्कारही निर्माण केले.
Verse 35
अन्येषाममराणां च सर्वेषां क्रमशस्तथा । सदनानि विचित्राणि रचितानि च तेन वै
तसेच इतर सर्व अमर देवांचीही क्रमाने अद्भुत अशी निवासस्थाने त्याने निश्चयच रचिली।
Verse 36
विश्वकर्मा महाबुद्धिः प्राप्तशम्भुमहावरः । विरेचे क्षणतः सर्वं शिवतुष्ट्यर्थमेव च
महाबुद्धिमान विश्वकर्म्याने शंभूकडून परम वर मिळवून, शिवतुष्टीसाठीच क्षणात सर्व काही घडविले।
Verse 37
तथैव चित्रं परमं महोज्ज्वलं महाप्रभन्देववरैस्सुपूजितम् । गिरीशचिह्नं शिवलोकसंस्थितं सुशोभितं शम्भुगृहं चकार
तसेच त्याने परम अद्भुत, अत्यंत तेजस्वी व महाप्रभ—देवश्रेष्ठांनी सुपूजित—गिरीशचिन्हयुक्त, शिवलोकात स्थित, सुशोभित असे शंभुगृह निर्माण केले।
Verse 38
एवम्भूता कृता तेन रचना विश्वकर्मणा । विचित्रा शिवतुष्ट्यर्थं पराश्चर्या महोज्ज्वला
अशा प्रकारे विश्वकर्म्याने अशी रचना केली—अत्यंत विचित्र, शिवतुष्टीसाठी निर्मित, परम आश्चर्यकारक व महातेजस्वी।
Verse 39
एवं कृत्वाखिलं चेदं व्यवहारं च लौकिकम् । पर्य्यैक्षिष्ट मुदा शम्भ्वागमनं स हिमाचलः
अशा रीतीने सर्व व्यवस्था व लौकिक व्यवहार पूर्ण करून हिमाचल आनंदाने शंभू—भगवान शिव—यांच्या आगमनाची वाट पाहू लागला।
Verse 40
इति प्रोक्तमशेषेण वृत्तान्तम्प्रमुदावहम् । हिमालयस्य देवर्षे किम्भूयः श्रोतुमिच्छसि
हे देवर्षे! हिमालयाचा हा सर्व प्रमुदित करणारा वृत्तान्त मी पूर्णपणे सांगितला. आता तुला आणखी काय ऐकायचे आहे?
It describes Himavān’s elaborate, auspicious preparation of his city and ceremonial venue—gate, roads, courtyard, toranas, and a vast maṇḍapa—undertaken for his daughter’s purpose, framed as a grand festival arrangement.
The chapter encodes a ritual grammar: purified approaches, protected thresholds, directional maṅgala placements, and a consecration-ready pavilion together create a ‘fit’ space for divine-human rite, mirroring temple/marriage liturgical design principles.
Key motifs include Nandī as threshold guardian, symmetry through a crafted counterpart, the four-direction deployment of auspicious substances, and Viśvakarmā’s wondrous architecture where the ‘immobile’ and ‘mobile’ appear to outdo each other, intensifying sacred marvel.