Sukta 50

Mantra 1

प्र सु श्रुतं सुराधसमर्चा शक्रमभिष्टये । यः सुन्वते स्तुवते काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते ॥

आमच्या विजयासाठी व अभिष्ट-सिद्धीसाठी, सुप्रसिद्ध व सुदान (सुराधस) अशा शक्राचे स्तवन उंच करा. जो सोम पिळणाऱ्यास व स्तुती करणाऱ्यास, जणू सहस्रगुण प्रवाहाने, इच्छित वसु (संपदा) उदारपणे देतो।

Mantra 2

शतानीका हेतयो अस्य दुष्टरा इन्द्रस्य समिषो महीः । गिरिर्न भुज्मा मघवत्सु पिन्वते यदीं सुता अमन्दिषुः ॥

त्याची शस्त्रे शतधार (शतानीक) आहेत—दुस्तर; इंद्राच्या प्रेरक शक्ती (समिषः) महान आहेत. जेव्हा पिळलेले सोमबिंदू त्याला आनंदाने प्रज्वलित करतात, तेव्हा तो मघवत् (उदार) जनांमध्ये पर्वताच्या विस्तीर्ण घनासारखा फुगून वाढतो।

Mantra 3

यदीं सुतास इन्दवोऽभि प्रियममन्दिषुः । आपो न धायि सवनं म आ वसो दुघा इवोप दाशुषे ॥

जेव्हा पिळलेल्या सोमबिंदू—इन्दवः—त्याला प्रियाच्या दिशेने आनंदित करतात, तेव्हा माझे सवन-अर्पण जलांसारखे स्थिर होते। हे वसु (समृद्ध दाता), दान देणाऱ्याजवळ तसाच ये, जशी दुग्ध देणारी गाय पोषक धार देण्यासाठी जवळ येते।

Mantra 4

अनेहसं वो हवमानमूतये मध्वः क्षरन्ति धीतयः । आ त्वा वसो हवमानास इन्दव उप स्तोत्रेषु दधिरे ॥

हे वसु, मदतीसाठी तुला हाक मारताना आमच्या धीत्या मधासारखे माधुर्य धारांनी ओघळवतात। तुला आवाहन करणारे हे इन्दु तुला येथे—आमच्या स्तोत्रांत—निकट स्थापन करतात।

Mantra 5

आ नः सोमे स्वध्वर इयानो अत्यो न तोशते । यं ते स्वदावन्त्स्वदन्ति गूर्तयः पौरे छन्दयसे हवम् ॥

हे सोम, स्वध्वर—सुसंयत यज्ञात—गतिमान होऊन आमच्याकडे ये; जसा वेगवान अश्व थांबत नाही। सु-उच्चारित गूर्त्या तुझी मधुरता आस्वादतात; आणि परिपूर्णतेत तू आमचा हव स्वीकारतोस।

Mantra 6

प्र वीरमुग्रं विविचिं धनस्पृतं विभूतिं राधसो महः । उद्रीव वज्रिन्नवतो वसुत्वना सदा पीपेथ दाशुषे ॥

वीर, उग्र, विवेचक, धन-प्राप्ती करून देणारा—महान् राधस् (समृद्धी) याची व्यापक विभूती पुढे प्रकट कर. हे वज्रिन्, उर्ध्व उठणाऱ्या लाटेसारखा, सत्य-धनाच्या सामर्थ्याने तू दाशुष (दाता/यजमान) याला सदैव वाढवितोस.

Mantra 7

यद्ध नूनं परावति यद्वा पृथिव्यां दिवि । युजान इन्द्र हरिभिर्महेमत ऋष्व ऋष्वेभिरा गहि ॥

आता तू परावत् (दूर प्रदेशात) असशील, किंवा पृथ्वीवर, किंवा दिवि (स्वर्गात)—हे इन्द्रा, हरि योजून आमच्या महेमत् (महान् अभिप्राय/उपासना) कडे ये; हे ऋष्व (उच्च), उच्च शक्तींनीसह ये.

Mantra 8

रथिरासो हरयो ये ते अस्रिध ओजो वातस्य पिप्रति । येभिर्नि दस्युं मनुषो निघोषयो येभिः स्वः परीयसे ॥

रथात स्थित तुझे हरयः (ताम्र/पीत शक्ती), दृढ, अखंड—वायूच्या ओजाने स्वतःला भरून घेतात. त्यांच्याच बळाने तू मनुष्यातील दस्युला निघोष (निःशब्द) करतोस; त्यांच्याच बळाने तू स्वः (स्वर्-लोक) या प्रकाशमय जगात सर्वत्र परिभ्रमण करतोस, प्रकाशाच्या विस्तीर्ण क्षेत्रावर अधिकार ठेवून.

Mantra 9

एतावतस्ते वसो विद्याम शूर नव्यसः । यथा प्राव एतशं कृत्व्ये धने यथा वशं दशव्रजे ॥

हे वसो (समृद्ध दाता), हे शूरा! तुझ्याविषयी एवढेच आम्ही नव्याने जाणू इच्छितो—धनाच्या कष्टसाध्य प्राप्तीत तू एतशाला कसा पुढे आणलास, आणि दहापट कुंपण/आवरणातून वशाला कसा बाहेर काढलास.

Mantra 10

यथा कण्वे मघवन्मेधे अध्वरे दीर्घनीथे दमूनसि । यथा गोशर्ये असिषासो अद्रिवो मयि गोत्रं हरिश्रियम् ॥

हे मघवन् (उदार दाता)! जसा कण्वासाठी तू मेधायुक्त अध्वरयज्ञात, दीर्घ-नेतृत्व करणाऱ्या प्रज्ञेत, गृहस्वामी (दमूनस्) झालास—तसाच, हे अद्रिवः (वज्रधारी), गोशर्याकरिता तू विजयासाठी प्रयत्न केलास; माझ्यातही हरि-श्रीने उजळलेले गोत्र—आत बंदिस्त किरणांचा तो तेजस्वी ‘गवांचा समूह’—जिंक.