Sukta 15

Mantra 1

अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न । कया याति स्वधया को ददर्श दिवः स्कम्भः समृतः पाति नाकम् ॥

अध्वर यज्ञात आमचा होता अग्नी—वाजी (बलविजयी) होऊन—परिक्रमा करून नेला जातो. देवांमध्ये यज्ञिय असा तो देव अग्नी, हविर्दानासाठी प्रतिष्ठित होतो.

Mantra 2

अग्निर्होता नो अध्वरे वाजी सन्परि णीयते । देवो देवेषु यज्ञियः ॥

अग्नी सुव्यवस्थित अध्वर (यज्ञ) याभोवती रथीप्रमाणे परिक्रमा करीत जातो; तो देवांमध्ये हवि-प्रयोजन व त्याची अग्रगामी प्रेरणा स्थापन करतो.

Mantra 3

परि वाजपतिः कविरग्निर्हव्यान्यक्रमीत् । दधद्रत्नानि दाशुषे ॥

वाजपति, कवी—अग्नी—हव्यांच्या भोवती परिक्रमा करीत पुढे जातो; दाशुष (यज्ञदाता) याच्यासाठी रत्नांना धारण करून, ती त्याच्यातच स्थापन करतो.

Mantra 4

अयं यः सृञ्जये पुरो दैववाते समिध्यते । द्युमाँ अमित्रदम्भनः ॥

हा तोच—जो सृञ्जयासाठी दैववात (दिव्य प्रेरणा) याच्या अग्रे प्रज्वलित केला जातो; मनाने द्युमान, आणि अमित्र-दम्भन—शत्रू व असत्यबल यांचा भंजक.

Mantra 5

अस्य घा वीर ईवतोऽग्नेरीशीत मर्त्यः । तिग्मजम्भस्य मीळ्हुषः ॥

या उग्र दाता अग्नीचा—हे वीरा—खरोखरच मर्त्य मनुष्य स्वामी होतो; तीक्ष्ण-जबड्याचा, बलवान् सहायक, आणि आवश्यक साहाय्य देणारा असा तो.

Mantra 6

तमर्वन्तं न सानसिमरुषं न दिवः शिशुम् । मर्मृज्यन्ते दिवेदिवे ॥

त्याला ते दिवसेंदिवस झळाळून घासतात—जणू विजयासाठी धावणारा रेसचा अश्व, जणू द्यौचा अरुण शिशु—जोवर ज्वाला आपल्या दीप्त रूपात परिपूर्ण होत नाही.

Mantra 7

बोधद्यन्मा हरिभ्यां कुमारः साहदेव्यः । अच्छा न हूत उदरम् ॥

साहदेव्य कुमाराने हरि-युग्म (दोन हरि अश्व) घेऊन मला जागविले तेव्हा, तो आहूत होऊन आमच्याकडे आला—थेट हृदयाच्या गर्भापर्यंत—यज्ञ-आहुतीसाठी मार्ग उघडीत.

Mantra 8

उत त्या यजता हरी कुमारात्साहदेव्यात् । प्रयता सद्य आ ददे ॥

आणि ते दोन्ही यजनीय हरी (अश्व), साहदेव्य कुमारापासून, प्रयत्नपूर्वक तत्क्षणी आम्हांस (सहाय्य) प्रदान करतात.

Mantra 9

एष वां देवावश्विना कुमारः साहदेव्यः । दीर्घायुरस्तु सोमकः ॥

हे देव अश्विनौ! हा तुमचा (संरक्षित) साहदेव्य कुमार आहे; सोमक दीर्घायुषी होवो, तुमच्या पोषक समरसतेत स्थित.

Mantra 10

तं युवं देवावश्विना कुमारं साहदेव्यम् । दीर्घायुषं कृणोतन ॥

त्या साहदेव्य कुमाराला—हे देव अश्विनौ—तुम्ही दोघेही दीर्घायुषी करा.