Sukta 47

Mantra 1

मरुत्वाँ इन्द्र वृषभो रणाय पिबा सोममनुष्वधं मदाय । आ सिञ्चस्व जठरे मध्व ऊर्मिं त्वं राजासि प्रदिवः सुतानाम् ॥

हे मरुत्वान् इंद्रा! रणाचा वृषभ (वीर), आपल्या अनुरूप आनंदासाठी, मद (उत्साह/परवशता) यासाठी सोम पान कर. मधुर मधूची ऊर्मि (लाट) आपल्या जठरात ओत; प्रदिवि येथे सुतलेल्या पानांचा राजा तूच आहेस.

Mantra 2

सजोषा इन्द्र सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान् । जहि शत्रूँरप मृधो नुदस्वाथाभयं कृणुहि विश्वतो नः ॥

हे इंद्रा! मरुद्गणांसह एकाच आनंदात, एकाच संगतीत—हे वृत्रहा, हे शूर, हे विद्वान—सोमपान कर. शत्रूंना ठार कर; हल्ले दूर ढकल; आणि मग आमच्यासाठी सर्व दिशांनी अभय निर्माण कर.

Mantra 3

उत ऋतुभिॠतुपाः पाहि सोममिन्द्र देवेभिः सखिभिः सुतं नः । याँ आभजो मरुतो ये त्वान्वहन्वृत्रमदधुस्तुभ्यमोजः ॥

आणि ऋतूंंसह—हे ऋतुपालक—आमचा पिळलेला सोम रक्षण कर, हे इंद्रा, तुझ्या सख्य देवशक्तींंसह. जे मरुत तू स्वतःसाठी वाटून घेतलेस, जे तुझ्यामागे चालले आणि वृत्राचा वध केला—त्यांनी तुझ्यात विजयाचे बळ स्थापन केले.

Mantra 4

ये त्वाहिहत्ये मघवन्नवर्धन्ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ । ये त्वा नूनमनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमं सगणो मरुद्भिः ॥

हे मघवन्! अहि-वधात ज्यांनी तुला वाढवले; हे हरिवः! शंबर-युद्धात ज्यांनी; आणि गविष्टि—गायी/प्रकाशाच्या शोधात—ज्यांनी—तेच. जे विप्र आता तुझी स्तुती करतात—हे इंद्रा! मरुद्गणासह सोमपान कर.

Mantra 5

मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् । विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम ॥

मरुतांसह युक्त, सतत वाढणारा वृषभ—अकवारि (कंजूष नाही), दिव्य शासक इंद्र—जो विश्वजयी आहे, नव्या सहाय्यासाठी, उग्र व बल-देणारा—त्यालाच आम्ही येथे आवाहन करतो.