Sukta 34

Mantra 1

इन्द्रः पूर्भिदातिरद्दासमर्कैर्विदद्वसुर्दयमानो वि शत्रून् । ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधानो भूरिदात्र आपृणद्रोदसी उभे ॥

पुरभिद् इंद्रा, दीप्त अर्कांनी दासाला ओलांडून तू शत्रूंना विखुरलेस; सत्य वसु शोधून दानाचा प्रवाह ओतलास. ब्रह्मजूत, आपल्या तनु-शक्तीत वाढत, बहुदाता तूने द्यावा-पृथिवी—उभय—परिपूर्ण केल्या.

Mantra 2

मखस्य ते तविषस्य प्र जूतिमियर्मि वाचममृताय भूषन् । इन्द्र क्षितीनामसि मानुषीणां विशां दैवीनामुत पूर्वयावा ॥

तुझ्या मख-शक्तीची प्रेरक गती मी पुढे उचलतो, अमृतत्वासाठी वाणीला भूषवितो. हे इंद्रा, तू मनुष्यांच्या क्षितींचा (निवासांचा) स्वामी आहेस आणि दैवी विशांचाही; तूच पूर्वयावा—अग्रगामी, मार्गदर्शक—आहेस.

Mantra 3

इन्द्रो वृत्रमवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाममिनाद्वर्पणीतिः । अहन्व्यंसमुशधग्वनेष्वाविर्धेना अकृणोद्राम्याणाम् ॥

इंद्राने आक्रमणाचा नायक वृत्र उघड करून दाखविला; मायावींची नाना रूपे—योग्य घडणीचा अधिपती—त्याने चुरडून टाकली. वनांत त्याने अडथळा घालणाऱ्याचा वध केला आणि तेजस्वी गोधन प्रकट केले—उघड्या प्रदेशात मुक्तपणे फिरणाऱ्या रम्य संपदा.

Mantra 4

इन्द्रः स्वर्षा जनयन्नहानि जिगायोशिग्भिः पृतना अभिष्टिः । प्रारोचयन्मनवे केतुमह्नामविन्दज्ज्योतिर्बृहते रणाय ॥

इंद्राने स्वर्लोक—सूर्यलोक—जिंकून दिवसांना जन्म दिला; ज्वलंत शोधकांसह त्याने युद्धे जिंकली—आघातात सहाय्यक. मनूसाठी त्याने दिवसांचा केतू (चिन्ह) उजळविला आणि महान रणासाठी विशाल ज्योती प्राप्त केली.

Mantra 5

इन्द्रस्तुजो बर्हणा आ विवेश नृवद्दधानो नर्या पुरूणि । अचेतयद्धिय इमा जरित्रे प्रेमं वर्णमतिरच्छुक्रमासाम् ॥

इंद्र—प्रेरक व विस्तारक—प्रविष्ट झाला आहे; मानवाला उन्नत करणाऱ्या शक्ती तो अनेक व बहुविध धारण करतो. जरीत्र (गायक) याच्यात तो या धिया जागवितो; त्यांच्यासाठी हे उज्ज्वल तेज—आत्मशक्तींचा हा शुक्ल वर्ण—तो पुढे नेतो.

Mantra 6

महो महानि पनयन्त्यस्येन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि । वृजनेन वृजिनान्त्सं पिपेष मायाभिर्दस्यूँरभिभूत्योजाः ॥

इंद्राची कर्मे महान् व महिमायुक्त आहेत—लोक त्याची अनेक, सु-घडविलेली कृत्ये गातात. तो ऋजु-बलाने वक्रतेला चिरडतो; आपल्या मायांनी, अजेय ओजाने, दस्यूंवर विजय मिळवितो.

Mantra 7

युधेन्द्रो मह्ना वरिवश्चकार देवेभ्यः सत्पतिश्चर्षणिप्राः । विवस्वतः सदने अस्य तानि विप्रा उक्थेभिः कवयो गृणन्ति ॥

युद्धाने इंद्राने आपल्या महिमेने देवांसाठी विस्तीर्ण मार्ग केला—तो सत्पति, जनांचा पालनकर्ता. विवस्वताच्या सदनात त्याची ती कृत्ये—विप्र व कवी उक्थांनी, स्तुतिगीतांनी गातात.

Mantra 8

सत्रासाहं वरेण्यं सहोदां ससवांसं स्वरपश्च देवीः । ससान यः पृथिवीं द्यामुतेमामिन्द्रं मदन्त्यनु धीरणासः ॥

सर्वत्र-विजयी, वरेण्य, बलदाता—ज्याने स्वर-प्रकाश व दिव्य आपः जिंकल्या. ज्याने पृथ्वी, द्यौ आणि हा लोक वश केला—त्या इंद्राच्या मागोमाग स्थिर-धीर मने आनंदित होतात.

Mantra 9

ससानात्याँ उत सूर्यं ससानेन्द्रः ससान पुरुभोजसं गाम् । हिरण्ययमुत भोगं ससान हत्वी दस्यून्प्रार्यं वर्णमावत् ॥

त्याने वेगवान अश्व जिंकले; सूर्यही जिंकला. इंद्राने बहुभोगसमृद्ध गाईला जिंकले; सुवर्णमय आनंद आणि परिपूर्ण भोग-समृद्धीही मिळवली. दस्यूंना ठार करून तो पुढे सरकला आणि आर्य-तेज (वर्ण) याचे रक्षण केले.

Mantra 10

इन्द्र ओषधीरसनोदहानि वनस्पतीँरसनोदन्तरिक्षम् । बिभेद वलं नुनुदे विवाचोऽथाभवद्दमिताभिक्रतूनाम् ॥

इंद्राने औषधी आणि दिवस प्रकट केले; वनस्पतींचे अधिपती आणि अंतरिक्षही प्रकट केले. त्याने वलाला भेदले, वाणीला गोंधळविणाऱ्यांना हुसकावून लावले; मग तो शत्रु-संकल्पांचा दमनकर्ता झाला.

Mantra 11

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

या संग्रामात, वाज-प्राप्तीत, अत्यंत पुरुषार्थी उदार मघवान इंद्राला शुभफलासाठी आपण हाक मारूया. तो आपले ऐकून, मदतीसाठी उग्र होऊन रणांत, वृत्रांचा संहार करीत, धनसंपत्तीचा संग्राहक विजेता ठरो.