Sukta 6

Mantra 1

अयं स यस्य शर्मन्नवोभिरग्नेरेधते जरिताभिष्टौ । ज्येष्ठेभिर्यो भानुभिॠषूणां पर्येति परिवीतो विभावा ॥

हा तो तोच—ज्याच्या शर्मन् (आश्रय) मध्ये, त्याच्या रक्षणशक्तींनी, स्तोता अग्नीच्या अभिष्ट स्तवनात वृद्धिंगत होतो. जो विभावान, परिवीत, आपल्या ज्येष्ठ किरणांनी ऋषींच्या भोवती परिभ्रमण करतो—सर्वप्रकाशक अग्नी.

Mantra 2

यो भानुभिर्विभावा विभात्यग्निर्देवेभिॠतावाजस्रः । आ यो विवाय सख्या सखिभ्योऽपरिह्वृतो अत्यो न सप्तिः ॥

जो आपल्या किरणांनी विभावान होऊन प्रकाशतो—देवांसह ऋतावान, अजस्र वाज-शक्तिरूप अग्नी। जो मित्रांसाठी सख्य वाढवीत येतो—अपरिह्वृत, अबाधित—जसा ताफ्यासह वेगवान अश्व.

Mantra 3

ईशे यो विश्वस्या देववीतेरीशे विश्वायुरुषसो व्युष्टौ । आ यस्मिन्मना हवींष्यग्नावरिष्टरथः स्कभ्नाति शूषैः ॥

जो देव-वीती (देवांकडे नेणारा यज्ञमार्ग) याचा अधिपती आहे, तोच सर्व विश्वावर राज्य करतो; उषेच्या प्रस्फुटनात तो सर्वायू-व्यापक अधिपती आहे. त्याच्यामध्ये मन हवींषि (आहुती) अग्नीत स्थापन करते; अविरिष्ट-रथ (अखंड रथधारी) आपल्या शूषैः (बल-पराक्रमांनी) पुढे जाऊन (यज्ञाला) आधार देतो व स्थिर करतो.

Mantra 4

शूषेभिर्वृधो जुषाणो अर्कैर्देवाँ अच्छा रघुपत्वा जिगाति । मन्द्रो होता स जुह्वा यजिष्ठः सम्मिश्लो अग्निरा जिघर्ति देवान् ॥

शूष (बल)ांनी वाढलेला, तृप्त होत, अर्कैः (स्तोत्रांनी) तो रघु-पत्वा (वेगवान गतीने) देवांकडे पोहोचतो. तो मन्द्र होता—यजिष्ठ (अत्यंत यज्ञयोग्य)—जुह्वा (आहुतीची करछुल) सहित; सम्मिश्ल (सम्यक् संयुक्त) अग्नि देवांना आमच्याकडे ओढून आणतो.

Mantra 5

तमुस्रामिन्द्रं न रेजमानमग्निं गीर्भिर्नमोभिरा कृणुध्वम् । आ यं विप्रासो मतिभिर्गृणन्ति जातवेदसं जुह्वं सहानाम् ॥

त्या उष्र (दीप्त) अग्नीला—इंद्रासारखा अचल, अरेजमान—गीर्भिः (वचने) व नमोभिः (नमस्कारांनी) सज्ज करा. ज्याला विप्रजन आपल्या मतीभिः (अंतर्दृष्टींनी) स्तवतात—त्या जातवेदसाला, सहानाम् (सहन करून जिंकणाऱ्या शक्ती) यांची जुह्वं (आहुतीची करछुल) म्हणून.

Mantra 6

सं यस्मिन्विश्वा वसूनि जग्मुर्वाजे नाश्वाः सप्तीवन्त एवैः । अस्मे ऊतीरिन्द्रवाततमा अर्वाचीना अग्न आ कृणुष्व ॥

ज्यामध्ये सर्व वसु (धन-संपत्ती) एकत्र जमतात, जसे बक्षिसासाठी अश्व आपल्या तुकड्यांसह व वेगवान धावांसह गोळा होतात—हे अग्ने, इंद्रबलाने अत्यंत परिपूर्ण अशा त्या सहाय्यांना आमच्यासाठी आमच्या दिशेने वळवून दे.

Mantra 7

अधा ह्यग्ने मह्ना निषद्या सद्यो जज्ञानो हव्यो बभूथ । तं ते देवासो अनु केतमायन्नधावर्धन्त प्रथमास ऊमाः ॥

मग खरोखरच, हे अग्ने, आपल्या महिमेत अधिष्ठित होऊन—क्षणात जन्मलेला—तू हवनीय, यज्ञात अर्पणयोग्य, असा झालास. देवांनी तुझ्या केतु (चिन्ह/प्रकाश-संकेत) मागोवा घेतला; तेव्हा आद्य ऊमा—प्रथम प्रेरणा व ऊर्जाशक्ती—तुला वाढवू लागल्या.