Sukta 30

Mantra 1

प्र देवत्रा ब्रह्मणे गातुरेत्वपो अच्छा मनसो न प्रयुक्ति । महीं मित्रस्य वरुणस्य धासिं पृथुज्रयसे रीरधा सुवृक्तिम् ॥

वाणी (ब्रह्म) द्वारे देवमार्गाकडे पथ पुढे जावो; मनाच्या नियोजित प्रेरणेप्रमाणे आपः (जल-तत्त्व) कडे जा. दूरगामीसाठी सुवृक्ति—सु-रचित स्तुती—स्थापित कर; मित्र व वरुण यांची धासि (धारण-शक्ती/पोषक आधार) महान आहे.

Mantra 2

अध्वर्यवो हविष्मन्तो हि भूताच्छाप इतोशतीरुशन्तः । अव याश्चष्टे अरुणः सुपर्णस्तमास्यध्वमूर्मिमद्या सुहस्ताः ॥

हे अध्वर्युहो, हवि धारण करणारे तुम्हीच; अभिलाषी होऊन त्या आकांक्षी जलांकडे जा. आज कुशल हातांनी ती लाट प्रवाहित करा, जिला वरून अरुण, सु-पर्ण (सुंदर पंखांचा) पाहतो.

Mantra 3

अध्वर्यवोऽप इता समुद्रमपां नपातं हविषा यजध्वम् । स वो दददूर्मिमद्या सुपूतं तस्मै सोमं मधुमन्तं सुनोत ॥

हे अध्वर्युहो, जलांच्या समुद्राकडे जा; हविने अपाम् नपात् यांचे यजन करा. तो तुम्हाला आज सु-शुद्ध लाट देईल; त्याच्यासाठी मधुररसयुक्त सोम पिळा.

Mantra 4

यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईळते अध्वरेषु । अपां नपान्मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्याय ॥

जो इंधनाविना जलांच्या अंतरातच तेजाने झळकतो—त्यालाच विप्र यज्ञांत पूजतात. हे अपाम् नपात्, मधुमती आपः प्रदान कर; ज्यांमुळे इंद्र वीर्याकरिता वाढतो.

Mantra 5

याभिः सोमो मोदते हर्षते च कल्याणीभिर्युवतिभिर्न मर्यः । ता अध्वर्यो अपो अच्छा परेहि यदासिञ्चा ओषधीभिः पुनीतात् ॥

ज्या कल्याणी, युवती कन्यांबरोबर सोम आनंदित होतो व प्रियकराप्रमाणे हर्षित होतो—हे अध्वर्यु, त्या आपः (जलदेवी) कडे जा; जेव्हा तू त्यांना मिसळून औषधींनी शुद्ध करशील.

Mantra 6

एवेद्यूने युवतयो नमन्त यदीमुशन्नुशतीरेत्यच्छ । सं जानते मनसा सं चिकित्रेऽध्वर्यवो धिषणापश्च देवीः ॥

असेच, इच्छुक युवक जेव्हा इच्छुक युवतींकडे येतो, तेव्हा त्या युवती त्या युवकाशी नम्र होतात. मनाने त्या एकाच ज्ञानात, एकाच बोधात एकरूप होतात—हे अध्वर्युजनहो—धिषणा आणि दिव्य आपः.

Mantra 7

यो वो वृताभ्यो अकृणोदु लोकं यो वो मह्या अभिशस्तेरमुञ्चत् । तस्मा इन्द्राय मधुमन्तमूर्मिं देवमादनं प्र हिणोतनापः ॥

ज्याने तुमच्यासाठी बंद अवस्थांतून एक अवकाश निर्माण केला, ज्याने तुम्हाला महान अभिशस्ति (दमन/पीडा) यातून मुक्त केले—त्या इंद्रासाठी मधुमय ऊर्मि, देव-आदान (दैवी रसअनुभव) प्रवाहित करा; हे आपः, त्याला गती द्या.

Mantra 8

प्रास्मै हिनोत मधुमन्तमूर्मिं गर्भो यो वः सिन्धवो मध्व उत्सः । घृतपृष्ठमीड्यमध्वरेष्वापो रेवतीः शृणुता हवं मे ॥

हे सिन्धवो (नद्यांनो)! त्याच्यासाठी मधुमंत ऊर्मि (लाट) प्रवाहित करा—तो गर्भ, तो मधुरतेचा उत्स जो तुमच्यात अंतर्निहित आहे. हे रेवती (समृद्ध) आपः! माझा हवन/आह्वान ऐका; अध्वर (यज्ञ)ांत घृत-पृष्ठ (घृत-आधारित, दीप्त) ते स्तुत्य आहे.

Mantra 9

तं सिन्धवो मत्सरमिन्द्रपानमूर्मिं प्र हेत य उभे इयर्ति । मदच्युतमौशानं नभोजां परि त्रितन्तुं विचरन्तमुत्सम् ॥

हे सिन्धवो! तो मत्सर (उन्मादक) ऊर्मि (लाट) पुढे पाठवा—इन्द्र-पान (इन्द्राने पिलेला) जो उभय लोकांत गती करतो. मद-च्युत (आनंदरस झरणारा), औशान (बलवान), नभो-ज (मेघजन्मा) असा तो उत्स, त्रि-तन्तु (त्रिविध तंतु/सूत्र) याभोवती परि-परि विचरतो.

Mantra 10

आवर्वृततीरध नु द्विधारा गोषुयुधो न नियवं चरन्तीः । ऋषे जनित्रीर्भुवनस्य पत्नीरपो वन्दस्व सवृधः सयोनीः ॥

आता, हे ऋषे! त्या आपः (जलदेवता) यांचे वंदन कर—ज्या फिरत-फिरत चालतात, द्विधारा (दोन धारांनी) प्रवाहित होतात; गोषु-युध (गो-प्रकाशासाठी युद्ध करणारे) योद्धे जसे नियत ध्येयाकडे जातात तसे त्या पुढे सरकतात. त्या जनित्री (जननी), भुवनस्य पत्नी (लोकांच्या पत्नी) आहेत; सवृधः (एकत्र वाढणाऱ्या), सयोनी (एकाच योनी/उद्गमाच्या)—त्यांना नमस्कार कर.

Mantra 11

हिनोता नो अध्वरं देवयज्या हिनोत ब्रह्म सनये धनानाम् । ऋतस्य योगे वि ष्यध्वमूधः श्रुष्टीवरीर्भूतनास्मभ्यमापः ॥

हे देवयज्या आपः! आमचा अध्वर-यज्ञ प्रवृत्त करा; धनांच्या प्राप्तीसाठी ब्रह्म (प्रेरित वाणी)ही प्रवृत्त करा. ऋताच्या योगात तुमचे ऊधः उघडून ओतून द्या; आमच्यासाठी शीघ्र-श्रवण व तत्पर-प्रतिसाद देणाऱ्या शक्ती व्हा, हे आपः.

Mantra 12

आपो रेवतीः क्षयथा हि वस्वः क्रतुं च भद्रं बिभृथामृतं च । रायश्च स्थ स्वपत्यस्य पत्नीः सरस्वती तद्गृणते वयो धात् ॥

हे रेवती (समृद्ध) आपः! तुम्हीच वसु (निधी) म्हणून वास करता; तुम्ही भद्र क्रतु (संकल्प-शक्ती) आणि अमृत, तसेच ऋत धारण करता. तुम्ही उत्तम संतति-स्वामित्वाच्या पत्नीही आहात; गाणाऱ्यास तेच प्राणबल (वयः) सरस्वती देवो.

Mantra 13

प्रति यदापो अदृश्रमायतीर्घृतं पयांसि बिभ्रतीर्मधूनि । अध्वर्युभिर्मनसा संविदाना इन्द्राय सोमं सुषुतं भरन्तीः ॥

जेव्हा आपः येताना दिसतात—घृत, पयः-धारा आणि मधु धारण करून—तेव्हा त्या अध्वर्यु-याजकांच्या मनोभावाशी जागरूक संविदान होऊन, इंद्रासाठी सुषुत (उत्तमरीत्या पिळलेला) सोम घेऊन येतात.

Mantra 14

एमा अग्मन्रेवतीर्जीवधन्या अध्वर्यवः सादयता सखायः । नि बर्हिषि धत्तन सोम्यासोऽपां नप्त्रा संविदानास एनाः ॥

समृद्धी देणाऱ्या, जीवन-धन देणाऱ्या या आपः येथे आल्या आहेत. हे अध्वर्युहो, हे सख्यांनो, त्यांना आसन द्या. हे सोम-सेवकांनो, त्यांना बर्हिषी (पवित्र कुशासनावर) स्थापन करा—परस्पर संविदेत एकरूप झालेले हे ‘अपां नप्तृ’ (जलाचे पुत्र) अर्पणासाठी सिद्ध आहेत.

Mantra 15

आग्मन्नाप उशतीर्बर्हिरेदं न्यध्वरे असदन्देवयन्तीः । अध्वर्यवः सुनुतेन्द्राय सोममभूदु वः सुशका देवयज्या ॥

उत्सुक व संमतीने आपः आल्या; देवांना अभिलाषणाऱ्या त्या या अध्वरात, या बर्हिष-आसनावर येऊन बसल्या. हे अध्वर्युहो, इंद्रासाठी सोम पिळा; तुमची देवयज्या (देवसेवा) शुभशक्तीने समर्थ झाली आहे.