Sukta 147

Mantra 1

श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवेऽहन्यद्वृत्रं नर्यं विवेरपः । उभे यत्त्वा भवतो रोदसी अनु रेजते शुष्मात्पृथिवी चिदद्रिवः ॥

मी तुझ्या प्रथमज मन्यु-शक्तीवर श्रद्धा ठेवतो: जेव्हा तू नरांना भिडणाऱ्या आच्छादक वृत्राचा वध केलास, तेव्हा तू जलांना उघडून मुक्त केलेस. तू क्रियाशील होताच उभे रोधसी—द्यौ आणि पृथिवी—तुझ्या मागे थरथरतात; हे अद्रिवन् (शिला-धारी), तुझ्या शुष्मामुळे पृथिवीसुद्धा कंपित होते.

Mantra 2

त्वं मायाभिरनवद्य मायिनं श्रवस्यता मनसा वृत्रमर्दयः । त्वामिन्नरो वृणते गविष्टिषु त्वां विश्वासु हव्यास्विष्टिषु ॥

हे अनवद्य! तू आपल्या मायाशक्तींनी, यशाची आकांक्षा धरणाऱ्या मनाने, मायाधारी कपटी वृत्राचा मर्दन करतोस. प्रकाशासाठीच्या संग्रामांत (गविष्टि) नर तुलाच वरण करतात; आणि सर्व हव्यांत व सर्व इष्ट्यांत (यज्ञकर्मांत)ही तुलाच निवडतात.

Mantra 3

ऐषु चाकन्धि पुरुहूत सूरिषु वृधासो ये मघवन्नानशुर्मघम् । अर्चन्ति तोके तनये परिष्टिषु मेधसाता वाजिनमह्रये धने ॥

हे पुरुहूत मघवन्! या उदार दात्यांमध्ये (सूरि) सावध राहा—हे मघवन्, जे तुझ्या दान-वैभवाला (मघ) पोहोचले आहेत. ते संततीत व वंशात, परिघरक्षणांत तुझे स्तवन करतात; मेधेद्वारे विजयी होऊन ते वाजिन्‌ची पूर्णता आणि अहर्य—अग्राह्य धन याचे आवाहन करतात.

Mantra 4

स इन्नु रायः सुभृतस्य चाकनन्मदं यो अस्य रंह्यं चिकेतति । त्वावृधो मघवन्दाश्वध्वरो मक्षू स वाजं भरते धना नृभिः ॥

जो आता सुभृत रायः—सुस्थिरपणे पोसलेली समृद्धी—हिच्या मदात रमतो, तो तिची वेगवान शक्ती ओळखतो. हे मघवन्! तुला वाढविणारा दाश्व—यज्ञकर्ता, ज्याचा अध्वर (यज्ञ) तुला पुष्ट करतो, तो नृभिः—वीरशक्तींच्या साहाय्याने—त्वरित वाज (बल-पूर्णता) आणि धनसंपत्ती आणून देतो.

Mantra 5

त्वं शर्धाय महिना गृणान उरु कृधि मघवञ्छग्धि रायः । त्वं नो मित्रो वरुणो न मायी पित्वो न दस्म दयसे विभक्ता ॥

हे मघवन्! तुझ्या महिमेने स्तुत झालेल्या, आमच्या समुदायासाठी तू विस्तार कर आणि धन-समृद्धीची परिपूर्णता दे. तू आमच्यासाठी मित्र-वरुणासारखा—व्यवस्था घडविणाऱ्या शक्तीत प्रज्ञावान, कपटरहित—होतोस; हे अद्भुत! उदार पित्याप्रमाणे तू करुणेने वाटे/हिस्से विभागून देतोस.