Sukta 120

Mantra 1

तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः । सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रूननु यं विश्वे मदन्त्यूमाः ॥

तीच भुवनांमध्ये ज्येष्ठ सत्ता होती; जिच्यापासून उग्र, नर-बलात तेजाने ज्वलणारा जन्मला. सद्योजात होताच तो तत्क्षणी शत्रूंना दाबून टाकतो; ज्याच्या अनुगमनाने सर्व ऊमाः—प्राणशक्ती—उल्लसित होतात.

Mantra 2

वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति । अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु ॥

तो शवसाने (बलाने) वाढलेला, विपुल शक्तियुक्त; शत्रु दासावर भय ठेवतो. जे न वाकलेले तेही, आणि जे वाकलेले तेही, तो वाकवितो; पुढे वाहून आणलेल्या उन्मादांत, मदांत, ते तुझ्यापुढे नतमस्तक होतात.

Mantra 3

त्वे क्रतुमपि वृञ्जन्ति विश्वे द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः । स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः ॥

तुझ्यामध्येच सर्वजण आपला क्रतु (संकल्प-शक्ती) एकवटतात, जेव्हा या ऊमाः (प्राण-ऊर्जा) द्विगुण व त्रिगुण होतात. गोडाहूनही अधिक गोड—गोडव्यानेच सृजन कर; आनंद-समागमात मधूला मधूसोबत जोड, आणि त्याच बळावर संघर्ष पार कर.

Mantra 4

इति चिद्धि त्वा धना जयन्तं मदेमदे अनुमदन्ति विप्राः । ओजीयो धृष्णो स्थिरमा तनुष्व मा त्वा दभन्यातुधाना दुरेवाः ॥

असेच, खरेच, विप्र (ऋषी) तुला—धन जिंकणाऱ्याला—प्रत्येक मद (उत्साह-उन्माद) अवस्थेत अनुमोदित करतात. हे अधिक ओजस्वी, हे धृष्णु (निर्भय), दृढ रक्षण पसरवून धारण कर; दुरेवाः (दुष्ट-मन) यातुधान (शत्रू जादूगार) तुला फसवू नयेत.

Mantra 5

त्वया वयं शाशद्महे रणेषु प्रपश्यन्तो युधेन्यानि भूरि । चोदयामि त आयुधा वचोभिः सं ते शिशामि ब्रह्मणा वयांसि ॥

तुझ्यासह आम्ही रणांत नेहमी विजय मिळवतो, पुढे पाहत—युधेन्य (युद्धयोग्य) अशी अनेक कृत्ये. मी वचने देऊन तुझ्या आयुधांना प्रेरित करतो; ब्रह्म (मंत्र-शक्ती) ने तुझे वेगवान झेपावणे मी अधिक तीक्ष्ण करतो.

Mantra 6

स्तुषेय्यं पुरुवर्पसमृभ्वमिनतममाप्त्यमाप्त्यानाम् । आ दर्षते शवसा सप्त दानून्प्र साक्षते प्रतिमानानि भूरि ॥

मी त्या बहुरूप, कुशल, परम-पराक्रमी—आप्त्यांमध्ये ‘आप्त्य’—याची स्तुती करीन. तो आपल्या बळाने दृष्टिगोचर होतो; प्रतिरोधाच्या सात धारांना (दानूंना) वश करतो आणि अनेक मापे व मानदंड प्रकट करतो.

Mantra 7

नि तद्दधिषेऽवरं परं च यस्मिन्नाविथावसा दुरोणे । आ मातरा स्थापयसे जिगत्नू अत इनोषि कर्वरा पुरूणि ॥

तू ते—खालचेही आणि वरचेही—त्या गृहात स्थापन करतोस, जिथे तू आपल्या रक्षणाने सहाय्य करतोस. ध्येयाकडे जाणाऱ्या दोन मातांना तू स्थिर करतोस; तेथूनच तू अनेक अंधारांना दूर हाकलून देतोस.

Mantra 8

इमा ब्रह्म बृहद्दिवो विवक्तीन्द्राय शूषमग्रियः स्वर्षाः । महो गोत्रस्य क्षयति स्वराजो दुरश्च विश्वा अवृणोदप स्वाः ॥

विस्तीर्ण दिवाचे हे ब्रह्म (मंत्र) विभक्त करून, प्रकाशमय लोकांचा अग्र विजेता असलेल्या इंद्रासाठी उग्र शक्ती प्रकट करतात. स्वराज (स्वशासक) त्या महान गोत्र-गृहात स्थिरावतो; त्याने सर्व द्वारे उघडली आणि जे त्याचेच अडथळे होते ते दूर केले.

Mantra 9

एवा महान्बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव । स्वसारो मातरिभ्वरीररिप्रा हिन्वन्ति च शवसा वर्धयन्ति च ॥

अशा रीतीने अथर्वन्—महान्, विस्तीर्ण द्यौ (स्वर्ग)—इंद्रालाच आपली तनु, आपलेच शरीर म्हणून उच्चारतो. त्या भगिनी-शक्ती, सर्वव्यापी मातृका, निर्दोष—त्याला पुढे ढकलतात आणि आपल्या तेज/बलाने त्याची वाढही करतात.