Sukta 63

Mantra 1

त्वं महाँ इन्द्र यो ह शुष्मैर्द्यावा जज्ञानः पृथिवी अमे धाः । यद्ध ते विश्वा गिरयश्चिदभ्वा भिया दृळ्हासः किरणा नैजन् ॥

हे इंद्रा! तूच तो महान—आपल्या शुष्म (पराक्रम) बळाने, द्यावा-पृथिवीसह जन्मलेला, त्यांना त्यांच्या यथोचित माप-सीमांत स्थिर करणारा आहेस. तुझ्या भयाने दृढ-स्थित, विशाल पर्वतसुद्धा हलले नाहीत—जसे किरणे आपल्या मार्गात स्थिर राहतात.

Mantra 2

आ यद्धरी इन्द्र विव्रता वेरा ते वज्रं जरिता बाह्वोर्धात् । येनाविहर्यतक्रतो अमित्रान्पुर इष्णासि पुरुहूत पूर्वीः ॥

जेव्हा तुझे दोन हरि (दीप्त अश्व), हे इंद्रा, विस्तृत-गामी होऊन जवळ येतात, तेव्हा स्तोता तुझा वज्र तुझ्या बाहूंमध्ये धारण करतो. त्याच्याच बळावर, हे अविहर्त-क्रतु (अप्रतिहत संकल्प असणाऱ्या), हे पुरुहूत, तू शत्रूंवर धाव घेतोस आणि अनेक प्राचीन पुरे (दुर्ग) फोडून टाकतोस.

Mantra 3

त्वं सत्य इन्द्र धृष्णुरेतान्त्वमृभुक्षा नर्यस्त्वं षाट् । त्वं शुष्णं वृजने पृक्ष आणौ यूने कुत्साय द्युमते सचाहन् ॥

हे इंद्रा! तूच सत्य आहेस; या कर्मांत तू धृष्णु (धाडसी) आहेस; तू ऋभुक्ष (कौशल्याचा स्वामी), नर्य (वीर), आणि षाट् (विजयी) आहेस. तू वृजने (रण-संघर्षात), आणौ (आक्रमणाच्या धडकेत), तरुण व द्युमत कुत्सासह मिळून शुष्णाला पाडलेस—जेणेकरून प्रकाश-धारीचा विजय होईल.

Mantra 4

त्वं ह त्यदिन्द्र चोदीः सखा वृत्रं यद्वज्रिन्वृषकर्मन्नुभ्नाः । यद्ध शूर वृषमणः पराचैर्वि दस्यूँर्योनावकृतो वृथाषाट् ॥

हे इंद्रा! तूच खरोखर आपल्या सहचर-बलाला प्रेरित केलेस—हे वज्रधारी, महाकर्मा—जेव्हा तू वृत्राला पाडलेस. आणि हे शूरा, बलाच्या आनंदात प्रबळ, जेव्हा तू दस्यूंना दूरदूर पांगवलेस व त्यांना तमस्‌-गर्भात ढकललेस—मिथ्येवर विजय मिळवून.

Mantra 5

त्वं ह त्यदिन्द्रारिषण्यन्दृळ्हस्य चिन्मर्तानामजुष्टौ । व्यस्मदा काष्ठा अर्वते वर्घनेव वज्रिञ्छ्नथिह्यमित्रान् ॥

हे इंद्रा! तूच खरोखर आम्हाला अनिष्टापासून वाचवतोस—मानवांच्या त्या घट्ट प्रतिकाराविरुद्धही, जे मान्य करत नाहीत. आमच्यापासून शत्रुत्वाच्या सीमा दूर कर. हे वज्रिन्! हातोड्याने ठेचल्याप्रमाणे, आमच्या पुढार्‍या गतीसाठी शत्रूंना चुरडून टाक.

Mantra 6

त्वां ह त्यदिन्द्रार्णसातौ स्वर्मीळ्हे नर आजा हवन्ते । तव स्वधाव इयमा समर्य ऊतिर्वाजेष्वतसाय्या भूत् ॥

हे इंद्रा! ऊर्जेच्या प्रवाहाच्या जयात, स्वर्गलोक (स्वर्) मिळवण्यात, नर युद्धात तुला हाक देतात. हे स्वधावन् (स्वशक्तिसंपन्न)! समर-संमेलनात तुझी ही मदत जवळ येवो आणि वाजांमध्ये (बल-समृद्धींमध्ये) अजेय, अप्रतिहत होवो.

Mantra 7

त्वं ह त्यदिन्द्र सप्त युध्यन्पुरो वज्रिन्पुरुकुत्साय दर्दः । बर्हिर्न यत्सुदासे वृथा वर्गंहो राजन्वरिवः पूरवे कः ॥

हे इंद्रा! तूच, वज्रधारी, युद्ध करत पुरुकुत्सासाठी सात दुर्ग/पुरे फोडून टाकलीस. आणि जेव्हा तूने सुदासासाठी—यज्ञासन ‘बर्हि’प्रमाणे विस्तारत—अन्यायी दडपशाहीविरुद्ध मोकळा मार्ग उघडला; हे राजन्, पूरूसाठी असे विशाल अवकाश दुसरा कोण देऊ शकेल?

Mantra 8

त्वं त्यां न इन्द्र देव चित्रामिषमापो न पीपयः परिज्मन् । यया शूर प्रत्यस्मभ्यं यंसि त्मनमूर्जं न विश्वध क्षरध्यै ॥

हे दैवी इंद्रा! तू आमच्यासाठी ती विचित्र, तेजस्वी ‘इष्’ (प्रेरणा/पोषण-समृद्धी) — जशी जलं परिज्मन् (परिक्रमा करणाऱ्या जगत)ाला पोसतात — तशी पोसतोस. त्याच्याच बळावर, हे शूरा, तू आमच्याकडे वळतोस आणि आमच्या आत्मस्वरूपाला — ऊर्जेच्या सर्वव्यापी प्रवाहासारखे — सर्व दिशांनी वाहू देतोस.

Mantra 9

अकारि त इन्द्र गोतमेभिर्ब्रह्माण्योक्ता नमसा हरिभ्याम् । सुपेशसं वाजमा भरा नः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥

हे इंद्रा! गोतमांनी तुझ्यासाठी—तुझ्या तेजस्वी ‘हरी’ (दोन अश्व) यांना नमस्कार अर्पून—‘ब्रह्म’ (मंत्र-शक्ती) रचले व उच्चारले आहे. आमच्यासाठी सुबक, सुशोभित ‘वाज’ (बल/विजय-समृद्धी) घेऊन ये; आणि पहाटे ‘धिया-वसु’ (प्रेरित बुद्धीचे धन) त्वरेने आमच्याकडे येवो.