Sukta 169

Mantra 1

महश्चित्त्वमिन्द्र यत एतान्महश्चिदसि त्यजसो वरूता । स नो वेधो मरुतां चिकित्वान्त्सुम्ना वनुष्व तव हि प्रेष्ठा ॥

हे इंद्रा! तू खरोखरच महत्त्वस्वरूप आहेस; ज्याच्यापासून ही सामर्थ्ये प्रकटतात तो तूच. तेजस्वी प्रभुत्वाने तूच रक्षण-आवरण आहेस. म्हणून, हे वेधस् (ज्ञाता)! मरुतांना नीट ओळखून आमच्यासाठी तुझे प्रिय सुम्न (अनुग्रह) मिळव—कारण तुझी सद्भावना हीच आमच्या प्रवासातील सर्वात प्रिय आधार आहे.

Mantra 2

अयुज्रन्त इन्द्र विश्वकृष्टीर्विदानासो निष्षिधो मर्त्यत्रा । मरुतां पृत्सुतिर्हासमाना स्वर्मीळ्हस्य प्रधनस्य सातौ ॥

हे इंद्रा! तू सर्व प्रकारच्या जनांना—जाणकारांना—जोडून (जोतून) ठेवलेस, जेणेकरून मर्त्य-क्षेत्रात ते दडपले जाऊ नयेत. मरुतांची युद्ध-प्रेरणा, आपल्या बळात हास्यमान, संघर्षातील विजयासाठी आहे—दुर्जेय ‘स्वर्’ (दीप्तिमय समृद्धी) मिळवण्यासाठी.

Mantra 3

अम्यक्सा त इन्द्र ऋष्टिरस्मे सनेम्यभ्वं मरुतो जुनन्ति । अग्निश्चिद्धि ष्मातसे शुशुक्वानापो न द्वीपं दधति प्रयांसि ॥

हे इंद्रा! आमच्यासाठी तुझी ‘ऋष्टि’ (भाला) सरळ व अचूक आहे; मरुत विशाल विजयासाठी प्रेरित करतात. आणि अग्नीही—यात्रीसाठी प्रज्वलित—पुढे जाणाऱ्या प्रयाणांना स्थिर करतो; जसे पाणी द्वीप स्थापन करते, तसेच प्रवाहाच्या मध्यात प्रवासाला आधारयुक्त वाट करून देतो.

Mantra 4

त्वं तू न इन्द्र तं रयिं दा ओजिष्ठया दक्षिणयेव रातिम् । स्तुतश्च यास्ते चकनन्त वायोः स्तनं न मध्वः पीपयन्त वाजैः ॥

हे इंद्रा! तू आम्हांला ती रयी (समृद्धी) दे—यज्ञातील दक्षिणेसारख्या दानाने, तुझ्या परम-ओजस्वी दानशक्तीने. आणि जे तुझी स्तुती करतात व तुझ्यात रमतात, ते वायूच्या मधुमय स्तनाला ‘वाज’ (बल-समृद्धी/विजय-शक्ती)ने भरून फुगवितात.

Mantra 5

त्वे राय इन्द्र तोशतमाः प्रणेतारः कस्य चिदृतायोः । ते षु णो मरुतो मृळयन्तु ये स्मा पुरा गातूयन्तीव देवाः ॥

हे इंद्रा! तुझ्यातच रयी (संपत्ती) सर्वाधिक तृप्तिदायक आहेत; ‘ऋत’ (सत्य-नियम) यांच्या मार्गांनी चालणाऱ्याचा तू मार्ग-प्रणेता आहेस. म्हणून मरुत् आम्हांवर कृपा करो—ते देव, जे पुरातन काळापासून जणू मार्गांचे शोधक व मार्ग-निर्माते होते.

Mantra 6

प्रति प्र याहीन्द्र मीळ्हुषो नॄन्महः पार्थिवे सदने यतस्व । अध यदेषां पृथुबुध्नास एतास्तीर्थे नार्यः पौंस्यानि तस्थुः ॥

पुढे जा, पुढे जा, हे इंद्रा! बळविण्यास योग्य अशा त्या महत् नर-ऊर्जांकडे; या पार्थिव सदनात (देहधारी क्षेत्रात) तू आपले स्थान घे. मग त्यांच्या विस्तीर्ण-आधार असलेल्या शक्ती तीर्थावर (पार-स्थानी) दृढ उभ्या राहिल्यावर, साधकाची पौंस्या/पौरुष-शक्तीही तेथेच स्थिर होवो—त्या पारघाटी.

Mantra 7

प्रति घोराणामेतानामयासां मरुतां शृण्व आयतामुपब्दिः । ये मर्त्यं पृतनायन्तमूमैॠणावानं न पतयन्त सर्गैः ॥

या भयानक, अयास (अथक) मरुतांचा धावता गर्जन-नाद प्रत्युत्तराने ऐका—त्यांची जवळ येणारी उपध्वनी। जो मर्त्य रणात झुंजतो, त्याला ते आपल्या वेगवान झेपांनी कोसळू देत नाहीत; उलट त्याला उचलून पार नेतात—जेणेकरून दुर्बलतेच्या ऋणात अडकलेला जन बलाच्या अग्रगामी प्रवाहात मुक्त होईल.

Mantra 8

त्वं मानेभ्य इन्द्र विश्वजन्या रदा मरुद्भिः शुरुधो गोअग्राः । स्तवानेभिः स्तवसे देव देवैर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

हे इंद्रा, तू मान (उत्साही साधक) जनांना विश्वजन्या शक्ती देतोस; मरुतांसह तू गो (प्रकाश) अग्रभाग असलेल्या दृढ दुर्गांना फोडतोस. स्तवनांनी तू स्तुत्य आहेस, हे देवा—देवांकडूनही; हा विजयी व्रजन (दल) आम्हांस ज्ञात होवो—तो उग्र दाता, जो शीघ्र समृद्धी ओतून देतो.