Sukta 168

Mantra 1

यज्ञायज्ञा वः समना तुतुर्वणिर्धियंधियं वो देवया उ दधिध्वे । आ वोऽर्वाचः सुविताय रोदस्योर्महे ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः ॥

यज्ञातून यज्ञाकडे तुम्ही एकचित्ताने, वेगाने पुढे सरकता; विचारामागून विचार, हे देवाभिमुख शक्तींनो, तुम्ही स्थापन करता. दोन्ही लोकांत सुगतीसाठी, महान सहाय्यासाठी, सु-रचित वचने घेऊन आम्ही इथे तुमच्याकडे वळतो—तुमच्या ‘अव’ (रक्षा/अनुग्रह) साठी.

Mantra 2

वव्रासो न ये स्वजाः स्वतवस इषं स्वरभिजायन्त धूतयः । सहस्रियासो अपां नोर्मय आसा गावो वन्द्यासो नोक्षणः ॥

ते स्वयंजात, स्वयंसामर्थ्यवान—जणू कुंपण घातलेल्या व्रजांसारखे—ऊर्जायुक्त इषा (शक्तिसंपन्न समृद्धी) घेऊन प्रकाशमय स्वर्गाकडे जन्म घेण्यासारखे थरथरून उभे राहतात. पाण्याच्या लाटांसारखे त्यांचे आगमन सहस्रगुण आहे; स्तुत्य गायींसारखे, बलवान वृषभांसारखे ते पुढे सरकतात.

Mantra 3

सोमासो न ये सुतास्तृप्तांशवो हृत्सु पीतासो दुवसो नासते । ऐषामंसेषु रम्भिणीव रारभे हस्तेषु खादिश्च कृतिश्च सं दधे ॥

पिळून काढलेल्या सोमरसाच्या धारांसारखे—तृप्त वेग असलेले, हृदयात पान झालेले—ते दानकर्मात आपले आसन घेतात. त्यांच्या खांद्यांवर जणू रम्भिणी चिकटून राहते; त्यांच्या हातांत उघडून फोडण्याची शक्ती आणि घडविण्याची शक्ती—दोन्ही—एकत्र ठेवलेल्या आहेत.

Mantra 4

अव स्वयुक्ता दिव आ वृथा ययुरमर्त्याः कशया चोदत त्मना । अरेणवस्तुविजाता अचुच्यवुर्दृळ्हानि चिन्मरुतो भ्राजदृष्टयः ॥

ते स्वयंसंयुक्त होऊन, दिवातून खाली, वेगाने येथे आले—अमर्त्य—स्वतःच्या अस्तित्वाच्या चाबकासारख्या प्रेरणेने चालविलेले. निर्मळ, महाबलाने जन्मलेले, तेजस्वी भालाधारी मरुतांनी दृढपणे स्थिर असलेल्या गोष्टींनाही हादरविले.

Mantra 5

को वोऽन्तर्मरुत ऋष्टिविद्युतो रेजति त्मना हन्वेव जिह्वया । धन्वच्युत इषां न यामनि पुरुप्रैषा अहन्यो नैतशः ॥

हे मरुतांनो—भाल्यासारख्या विद्युत्‌धारी—तुमच्या अंतरी तो कोण आहे जो स्वतःच्या वेगाने थरथरतो, जणू जिभेसह जबडा? प्रेरणेच्या मार्गावर तो धनुष्यांतून सुटलेल्या बाणासारखा धावतो; अनेक प्रेषणा सोडीत, दिवस-दीप्त अश्वाप्रमाणे तो वेगाने झेपावतो.

Mantra 6

क्व स्विदस्य रजसो महस्परं क्वावरं मरुतो यस्मिन्नायय । यच्च्यावयथ विथुरेव संहितं व्यद्रिणा पतथ त्वेषमर्णवम् ॥

या विशाल रजस्‌ (मध्यलोक) याचा दूरचा किनारा कुठे आहे, आणि जवळची सीमा कुठे—हे मरुतांनो—ज्यात तुम्ही संचार करता? जेव्हा तुम्ही घट्ट संहित झालेल्याला थरथरणाऱ्या वस्तूसारखे हलवून सैल करता, तेव्हा अश्म-आयुधासह तुम्ही त्या दाहक अर्णवावरून झेप घेता—अडथळा ठरणारा पिंड फोडून प्राणाच्या अग्रगमनाचा मार्ग उघडता.

Mantra 7

सातिर्न वोऽमवती स्वर्वती त्वेषा विपाका मरुतः पिपिष्वती । भद्रा वो रातिः पृणतो न दक्षिणा पृथुज्रयी असुर्येव जञ्जती ॥

आमच्यासाठी तुमची साति (विजय-शक्ती) अमवती, स्वर्वती—हे मरुतांनो—तीक्ष्ण, विपाक (परिपाक) करणारी, आणि पोषण वाढविणारी असो. तुमची राति (दान) शुभ असो—दाता भरून टाकणाऱ्या दक्षिणेसारखी; पृथुज्रयी—विस्तीर्ण पावलांनी जिंकणारी—असुर्य (प्रभु-शक्ती) प्रमाणे प्रेरित करून, आम्हाला अधिक व्यापक गतीत पुढे ढकलो.

Mantra 8

प्रति ष्टोभन्ति सिन्धवः पविभ्यो यदभ्रियां वाचमुदीरयन्ति । अव स्मयन्त विद्युतः पृथिव्यां यदी घृतं मरुतः प्रुष्णुवन्ति ॥

जेव्हा तुम्ही मेघजन्मा वाणी उचंबळून उठविता, तेव्हा तुमच्या प्रेरक वेगांना प्रत्युत्तर देत नद्या गर्जतात. आणि जेव्हा, हे मरुतांनो, तुम्ही घृत—तुमचा तेजोमय सार—शिंपडता, तेव्हा पृथ्वीवर विद्युत्-रेखा जणू हसत चमकतात.

Mantra 9

असूत पृश्निर्महते रणाय त्वेषमयासां मरुतामनीकम् । ते सप्सरासोऽजनयन्ताभ्वमादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन् ॥

बहुरंगी माता पृश्नीने महान रणासाठी मरुतांचा ज्वलंत, अयासरहित अग्रभाग प्रसविला. ते द्रुतगामी सप्रसर जनांनी विशालता उत्पन्न केली; मग त्यांनी सर्वत्र आपली स्वधा—स्वभावज, उग्र व स्वच्छंद शक्ती—पाहिली; जी अस्तित्वात कार्य करणाऱ्या अंतर्जात बल-नियमाप्रमाणे आहे.

Mantra 10

एष वः स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

हे मरुतांनो, हा तुमचा स्तोम आहे; हा मान्य, आनंद-योग्य कारु (स्तुतिकार) याची प्रेरित वाणी आहे. आमच्या तनु (देहधारी जीवन) साठी पोषण घेऊन या; हा दृढ करणारा गण—शीघ्र दान करणारी व यात्रा विजयाकडे ढकलणारी प्रेरक शक्ती—आम्ही जाणो व प्राप्त करो.