Sukta 138

Mantra 1

प्रप्र पूष्णस्तुविजातस्य शस्यते महित्वमस्य तवसो न तन्दते स्तोत्रमस्य न तन्दते । अर्चामि सुम्नयन्नहमन्त्यूतिं मयोभुवम् । विश्वस्य यो मन आयुयुवे मखो देव आयुयुवे मखः ॥

पुन्हा पुन्हा, महाबलाने जन्मलेल्या पूषनाची महिमा गाइली जाते; त्याची शक्ती थकत नाही, त्याचे स्तोत्रही थकत नाही। मी कृपेची आकांक्षा धरून, निकटची मदत—आनंददायी—त्याचे गान करतो; जो सर्वांचे मन यज्ञाकडे जूळवतो—तो देव, तो मख (यज्ञ-बल/सिद्धी) कडे जूळवतो.

Mantra 2

प्र हि त्वा पूषन्नजिरं न यामनि स्तोमेभिः कृण्व ऋणवो यथा मृध उष्ट्रो न पीपरो मृधः । हुवे यत्त्वा मयोभुवं देवं सख्याय मर्त्यः । अस्माकमाङ्गूषान्द्युम्निनस्कृधि वाजेषु द्युम्निनस्कृधि ॥

कारण, हे पूषन्, मार्गावर वेगवान, मी स्तोत्रांनी तुला घडवतो/सज्ज करतो—जसे कोणी वैराच्या विरुद्ध ऋणीला तयार करतो; जसा उंट वैराच्या विरुद्ध ओझे वाहतो। मी, मर्त्य, तुला—आनंददायी देवाला—सख्याकरिता हाक मारतो। आमच्या आङ्गूषा (प्रेरित वाणी) तेजस्वी कर; वाजेषु (समृद्धी/विजयांत) त्यांना तेजस्वी कर.

Mantra 3

यस्य ते पूषन्त्सख्ये विपन्यवः क्रत्वा चित्सन्तोऽवसा बुभुज्रिर इति क्रत्वा बुभुज्रिरे । तामनु त्वा नवीयसीं नियुतं राय ईमहे । अहेळमान उरुशंस सरी भव वाजेवाजे सरी भव ॥

हे पूषन्! ज्याच्या सख्यात प्रेरित वाणीचे शोधक, आपल्या संकल्प व विवेकानेही, तुझ्या सहाय्याचा उपभोग घेत आले आहेत—होय, संकल्प-शक्तीनेच त्यांनी तो उपभोग घेतला—त्या नवतर नियुत् (योजन)च्या अनुषंगाने आम्ही रयि (समृद्धी)च्या परिपूर्णतेसाठी तुला मागतो. हे अहेळमान (अक्रुद्ध), उरुशंस (विस्तीर्ण-कीर्ती) पूषन्, प्रत्येक वाजात आमचा सहायक हो; वाजे-वाजे आमचा सहायक हो।

Mantra 4

अस्या ऊ षु ण उप सातये भुवोऽहेळमानो ररिवाँ अजाश्व श्रवस्यतामजाश्व । ओ षु त्वा ववृतीमहि स्तोमेभिर्दस्म साधुभिः । नहि त्वा पूषन्नतिमन्य आघृणे न ते सख्यमपह्नुवे ॥

या (आमच्या कर्मा)च्या सिद्धीसाठी, विजयासाठी, आमच्याजवळ ये. हे अहेळमान (अक्रुद्ध), उदार दाता, हे अजाश्व—श्रवस् (यश/प्रेरित श्रवण) वाढीसाठी, हे अजाश्व। हे दस्म (अद्भुत), सत्य व साधु स्तोत्रांनी आम्ही तुला आमच्याकडे वळवितो. कारण, हे आघृणे (दीप्तिमान) पूषन्, मी तुला अति-मन्य (अतिविचार/अतिशंका) करत नाही; तुझे सख्य मी नाकारत नाही।