Adhyaya 92

या अध्यायात असे सांगितले आहे की पापी मनुष्यालाही अल्प प्रयत्नाने उत्तम गति मिळू शकते—विशेषतः माधव मासात (वैशाखात) स्नान केल्याने. कर्मफळाची सूक्ष्मता स्पष्ट केली आहे: हरिभक्ती व गोविंदनाम यांसह केलेले लहानसे पुण्यही मोठे फळ देते; परंतु भावाविना केलेले कर्म कधी निष्फळ ठरते. अजामिलाच्या उदाहरणाने नाममहिमा प्रतिपादित केला आहे. पुढे अंतर्कथा येते—राजा दिवोदासाच्या कन्येचे पती वारंवार मृत्युमुखी पडतात. कुलपुरोहित जातूकरण पूर्वजन्म सांगतो: ती पूर्वी चित्रा नावाची वेश्या होती व विघ्नकारक वर्तन करीत असे. एका ब्राह्मणाच्या सत्संगाने तिला वैशाखधर्माचे उपदेश मिळाले; तिने रेवातीरावर (नर्मदा) मासभर स्नान, दानधर्म केला. त्यामुळे यमयातना टळली व शुभ जन्म घेऊन दिव्यादेवी झाली; तरी शेषकर्मामुळे काही शोक उरतो असे वर्णन आहे.