Adhyaya 87

अंबरीष राजा नारदांना विचारतो—स्नानासारख्या लहान कर्मातून इतके मोठे फळ कसे मिळते? नारद सांगतात की धर्म अत्यंत सूक्ष्म आहे; विधी, देश-काल, प्रसंग आणि अंतःकरणातील भाव यांनुसार फळ ठरते. ते उदाहरणे देतात—धर्मनिष्ठेमुळे विश्वामित्रांचे परिवर्तन, “नारायण” नामोच्चाराने अजामिलाचा उद्धार, आणि अग्नी-ठिणगीच्या उपमेने हरिनाम अप्रत्यक्षरीत्या उच्चारले तरी पाप जाळते हे स्पष्ट करतात. पुढे वैशाख/माधव मासाची महिमा येते—माधवाची पूजा आणि पहाटे गंगा व रेवा/नर्मदा येथे स्नान केल्यास अपार पुण्य मिळते. पण भक्ती व शुद्ध संकल्प नसताना केवळ उपवास किंवा स्नान निष्फळ ठरते असे सांगितले आहे. शेवटी देवशर्मा व त्यांची पत्नी सुमना यांच्या अंतर्गत कथेतून संतोष, लोभ, मोह आणि कुटुंबसंबंधांतील कर्मबंधन यांचे उपदेश सुरू होतात.