Adhyaya 82

हा अध्याय वैष्णव दीक्षा व शरणागतीचा मार्ग सांगतो. जगाचे अनित्यत्व आणि त्रिविध दुःख ओळखल्याने वैराग्य उत्पन्न होते; मग साधक खऱ्या सद्गुरूच्या शरण जातो. गुरु-शिष्यांची लक्षणे, दीक्षेची चिन्हे आणि वैष्णव ‘पंच-संस्कार’ स्पष्ट केले आहेत—शंख-चक्र अंकन, ऊर्ध्व-पुंड्र धारण, मंत्रग्रहण, दास-नाम प्राप्ती, आणि याग/आराधना जी गुरु व वैष्णवांची पूजा-सेवा मानली आहे। यानंतर शरणागती-धर्म शिकविला आहे—हरिप्रती एकनिष्ठ अवलंब, प्रतिस्पर्धी देवतापूजेचा त्याग, आणि वैष्णवांबद्दल कठोर आदर व सेवा. शेवटी वृंदावन-माहात्म्याच्या प्रसंगात शिवाला कृष्णाचे दिव्य दर्शन होते; कृष्ण रुद्राला गूढ तत्त्व, निर्गुण-सगुण रहस्य आणि राधा-भावाची परम श्रेष्ठता सांगतो. अखेरीस शिवाला परम ‘युगल-मंत्र’ अभिषेकादि दीक्षा-विधीसह प्रदान केला जातो।