Adhyaya 78

या अध्यायात पार्वती वैष्णवांना संसारसागर तरून जाण्यास जो धर्म उपकारक ठरतो तो विचारते. ईश्वर वैष्णव-शुद्धीचे स्वरूप सांगतात—भक्ती हीच घर, देह, वाणी व इंद्रिये यांची खरी शुद्धी आहे; प्रदक्षिणा, पादप्रक्षालन, पुष्पसंग्रह, नामकीर्तन तसेच हरिलीलांचे व उत्सवांचे श्रवण-दर्शन यांद्वारे पावित्र्य वाढते. पुढे पूजेला पाच अंगांनी मांडले आहे—अभिगमन (देवालयगमन, स्वच्छता व मार्जन), उपादान (पूजासाहित्य संकलन), योग (अंतर्मन ध्यान), स्वाध्याय (अर्थासहित जप, स्तोत्र व संकीर्तन), आणि इज्या (विधिवत अर्चना). नंतर शालग्रामपूजेचे विधान—आयुधक्रमानुसार केशव, नारायण, माधव, गोविंद इत्यादी नामनिर्णय, नमस्कारविधी, शिळेवरील चिन्हांवरून व्यूह/अवतारलक्षण ओळख, सहाय्यक देवतास्थापना, आणि शेवटी पुरुषार्थप्राप्तीचे फल सांगितले आहे.