Adhyaya 37

शेष–वात्स्यायन संवादाच्या चौकटीत मुनी श्रीरामकथेचे अद्भुत माहात्म्य व ती ऐकण्याने होणारे पावित्र्य सांगतात. अगस्त्यांच्या आज्ञेने श्रीराम ब्रह्महत्या-दोषशमनासाठी महान यज्ञ/अनुष्ठान करतात; याच प्रसंगात हनुमान आणि वनवासी ऋषी आराण्यक (वाडवेन्द्र) यांची भक्तिपूर्ण कथा उलगडते. शत्रुघ्न सहकाऱ्यांसह आश्रमात येतो. रामदर्शनाची तीव्र ओढ असलेला ऋषी आनंदित होऊन अयोध्येला नेला जातो; सरयूतीरी दानधर्मात रत, मुनींनी वेढलेल्या श्रीरामांचे दर्शन घेऊन तो धन्य होतो. श्रीरामांची अपूर्व नम्रता तेव्हा प्रकटते—ते ऋषींचे चरण धुऊन त्या चरणामृताचे जल मस्तकी धारण करतात. आराण्यक उपदेश करतात की रामनामच सर्व पापांचा नाश करणारे आहे; ब्रह्महत्याही नष्ट होते. अखेरीस भक्तऋषीचे तेज श्रीरामात विलीन होऊन सायुज्य प्राप्त होते; दिव्य वाद्यनाद, पुष्पवृष्टी व देवगानांनी ती सिद्धी शोभते.