Shloka 1
Adhyaya 71 — The King’s Remorse and the Sage’s Counsel on the Necessity of a Wife
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे औत्तममन्वन्तरे सप्ततितमोऽध्यायः ।
एकसप्ततितमोऽध्यायः- ७१
मार्कण्डेय उवाच तां प्रेषयित्वा राजापि स्वभर्तृगृहमङ्गनाम् ।
चिन्तयामास निःश्वस्य किमत्र सुकतं भवेत् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe auttamamanvantare saptatitamo 'dhyāyaḥ / ekasaptatitamo 'dhyāyaḥ- 71 / mārkaṇḍeya uvāca tāṃ preṣayitvā rājāpi svabhartṛgṛham aṅganām / cintayāmāsa niḥśvasya kim atra sukataṃ bhavet
अशा प्रकारे श्रीमार्कण्डेयपुराणातील औत्तम मन्वंतरातील सत्तरावा अध्याय समाप्त झाला. एकाहत्तरावा अध्याय। मार्कण्डेय म्हणाले—त्या स्त्रीला पतीच्या घरी पाठवून राजा देखील निःश्वास टाकून विचार करू लागला—“येथे कोणते पुण्य, किंवा कोणता सन्मार्ग आहे?”
FAQs
True dharma includes post-action reflection: even after correcting an external wrong, the ruler asks what further good—atonement, charity, or counsel—may be required to heal the moral remainder.
Manvantara is explicitly named; the colophon anchors the episode in the purāṇic chronological framework.
The king’s ‘sigh’ signifies the awakening of conscience (antar-dharma). The search for sukṛta indicates an inner turning from mere power to wisdom-guided action.