Shloka 132
यथा कुन्ती तथा माद्री विशेषो नास्ति मे तयो: । मातृभ्यां सममिच्छामि नकुलो यक्ष जीवतु,यक्ष! मेरे लिये जैसी कुन्ती है, वैसी ही माद्री। उन दोनोंमें कोई अन्तर नहीं है। मैं दोनों माताओंके प्रति समानभाव ही रखना चाहता हूँ। इसलिये नकुल ही जीवित हो
yathā kuntī tathā mādrī viśeṣo nāsti me tayoḥ | mātṛbhyāṁ samam icchāmi nakulo yakṣa jīvatu ||
युधिष्ठिर म्हणाला—माझ्यासाठी जशी कुंती तशीच माद्री; त्या दोघींमध्ये मला काहीही भेद नाही. मी दोन्ही मातांप्रती समान भाव ठेवू इच्छितो; म्हणून, हे यक्ष, नकुलच जिवंत राहो.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Impartiality and fairness in dharma: Yudhiṣṭhira refuses to privilege his own birth-mother (Kuntī) over Mādrī, and chooses Nakula so that both mothers have a living son—showing ethical balance, gratitude, and non-partisan judgment.
In the Yakṣa episode at the lake, Yudhiṣṭhira is offered a choice to revive one of his fallen brothers. He explains that Kuntī and Mādrī are equal to him, and therefore asks that Nakula (Mādrī’s son) be restored to life.