Shloka 27
Sāvitrī–Satyavān Vivāha: Kanyāpradāna and Āśrama-Śīla (सावित्री-सत्यवान्विवाहः)
नैष कामो भवेन्मूढ यं त्वं प्रार्थयसे हृदा । अप्यहं शस्त्रमादाय हन्यामात्मानमात्मना,निहीनमुपतिष्ठेयं शार्दूली क्रोष्टकं यथा । 'ओ मूढ़! तुम मन-ही-मन जिस वस्तुको पाना चाहते हो, तुम्हारा वह मनोरथ कभी पूर्ण न होगा। मैं स्वयं तलवार लेकर अपना गला काट लूँगी, पर्वतके शिखरसे कूद पड़ूँगी अथवा जलती हुई आगमें समा जाऊँगी; परंतु” राम-जैसे स्वामीको छोड़कर तुम-जैसे नीच पुरुषका कदापि वरण न करूँगी। जैसे सिंहिनी सियारको नहीं स्वीकार कर सकती, उसी प्रकार मैं तुम्हें नहीं ग्रहण करूँगी'
“अरे मूढा! तू मनात जी इच्छा धरली आहेस ती कधीच पूर्ण होणार नाही. मी शस्त्र उचलून स्वतःच्या हाताने स्वतःचा प्राण घेईन; पण तुझ्यासारख्या नीचाचा आश्रय घेणार नाही—जशी सिंहिण सियाराला स्वीकारत नाही।”
मार्कण्डेय उवाच