Shloka 226
Jatāyu’s Resistance, Sītā’s Traces, Kabandha’s Release, and the Path to Sugrīva (Āraṇyaka-parva 263)
तदा त्वं तत्र गच्छेथा यद्यनुग्राह्ता मयि । “यदि आपकी मुझपर कृपा हो तो मेरी प्रार्थनासे आप वहाँ ऐसे समयमें जाइयेगा, जब परम सुन्दरी यशस्विनी सुकुमारी राजकुमारी द्रौपदी समस्त ब्राह्मणों तथा पाँचों पतियोंको भोजन कराकर स्वयं भी भोजन करनेके पश्चात् सुखपूर्वक बैठकर विश्राम कर रही हो”
tadā tvaṃ tatra gacchethā yady anugrāhātā mayi |
तेव्हा, जर आपण माझ्यावर कृपा करावयास इच्छित असाल, तर तेथे नेमक्या त्या वेळी जा—जेव्हा परमसुंदरी, यशस्विनी, सुकुमारी राजकन्या द्रौपदी सर्व ब्राह्मणांना व आपल्या पाचही पतींना भोजन घालून, स्वतःही भोजन करून, सुखाने बसून विश्रांती घेत असेल।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma through etiquette and timing: one should approach others in a manner that respects their completed obligations—especially hospitality and feeding—so that requests or encounters do not disrupt rightful duties.
Vaiśampāyana conveys an instruction/request: the addressee is asked to go to a certain place at an appropriate moment—specifically when Draupadī has finished serving the Brāhmaṇas and the five husbands and is resting—indicating a planned, tactful approach.