Shloka 936
Koṭikāśya’s Inquiry to the Radiant Woman near the Kadamba (कोटिकाश्यप्रश्नः)
सान्त्वपूर्वमयाचन्त शक्ता: सन््तो महारथा: । तदनन्तर पुरुषसिंह महारथी पाण्डव उस स्थानपर आकर समर्थ होते हुए भी गन्धर्वोंसे सान्त्वनापूर्ण शब्दोंमें (हमें छोड़ देनेके लिये) याचना करने लगे
sāntvapūrvam ayācanta śaktāḥ santo mahārathāḥ | tadanantara puruṣasiṃha mahārathī pāṇḍavaḥ us sthānapar ākar samartha hote hue bhī gandharvoṃ se sāntvanāpūrṇa śabdoṃ meṃ (hameṃ choṛ dene ke liye) yācanā karne lage |
ते समर्थ आणि महारथी असूनही प्रथम सान्त्वनापूर्ण शब्दांनी त्यांना वश करण्याचा प्रयत्न करू लागले. त्यानंतर पुरुषसिंह, महारथी पांडवही त्या स्थानी आला; तरीही पूर्ण सामर्थ्य असूनसुद्धा तो गंधर्वांना मधुर, शांत वाणीने आम्हांला सोडून देण्याची विनंती करू लागला.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Even when one has the strength to compel an outcome, dharmic conduct often begins with sāntva—conciliation and measured speech—seeking a non-escalatory resolution before force. The verse highlights ethical restraint and diplomacy as a first resort.
In the Gandharva episode of the Vana Parva, the Kauravas are in trouble after being confronted and captured by Gandharvas. Duryodhana describes how the Pāṇḍava hero arrives and, despite being capable of fighting, addresses the Gandharvas with soothing words, requesting that they release the Kauravas.