Shloka 59
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
] न सहसैव महाराज देवान् सर्वान् प्रमोहयत् । जज्वाल खं सनक्षत्रं प्रमूढ भुवनं भूशम्,महाराज! सहसा समस्त देवताओंको मोहमें डालता हुआ नक्षत्रोंसलहित आकाश प्रज्वलित हो उठा। समस्त संसार अत्यन्त मूढ़-सा हो गया
na sahasaiva mahārāja devān sarvān pramohayat | jajvāla khaṃ sanakṣatraṃ pramūḍhaṃ bhuvanaṃ bhūśam ||
मार्कंडेय म्हणाले—हे महाराज, ते केवळ क्षणात सर्व देवांना मोहात पाडणारे नव्हते; नक्षत्रांनी भरलेले आकाशच ज्वाळांनी प्रज्वलित झाले. हे भूमिपते, त्या अचानक उठलेल्या भयानक उत्पाताने सारे जग जणू स्तब्ध व मूढ झाले।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even divine beings can be overwhelmed by sudden cosmic disorder; therefore a ruler should cultivate steadiness (dhairya) and discernment, recognizing that fear and confusion arise when the mind is seized by extraordinary events.
Mārkaṇḍeya describes a sudden, terrifying phenomenon: the star-filled sky appears to blaze, and the gods and the entire world fall into bewilderment, signaling a major portent within the story’s larger account.