Shloka 20
Nakula’s Adaptive Counsel to Kṛṣṇa in the Kuru Assembly (उद्योगपर्व, अध्याय ७८)
विराटनगरमें गोहरणके समय तुम्हारे अज्ञातवासका वर्ष पूरा हो चुका था। उस समय भीष्मजीने मार्ममें दुर्योधनसे याचना की कि तुम पाण्डवोंको उनका राज्य देकर उनसे मेल कर लो, परंतु यह कल्याण और हितकी बात भी उसने किसी प्रकार स्वीकार नहीं की ।। तदैव ते पराभूता यदा संकल्पितास्त्वया । लवश: क्षणशश्लापि न च तुष्ट: सुयोधन:,जब तुमने कौरवोंको पराजित करनेका संकल्प किया, उसी समय वे पराजित हो गये। परंतु दुर्योधन तुमलोगोंपर क्षणभरके लिये किंचिन्मात्र भी संतुष्ट नहीं है
virāṭanagare goharaṇakāle tava ajñātavāsasya varṣaṁ pūrṇaṁ babhūva. tadāpi bhīṣmaḥ duryodhanaṁ marmasthaṁ yācayāmāsa—pāṇḍavebhyo rājyaṁ dattvā taiḥ saha saṁdhiṁ kuru; kintu sa su-yodhanaḥ sādhv api hitakāriṇīṁ vācāṁ kathaṁcid api nāṅgīkṛtavān. tadaiva te parābhūtā yadā saṅkalpitās tvayā; lavaśaḥ kṣaṇaśaś cāpi na ca tuṣṭaḥ su-yodhanaḥ.
विराटनगरात गोहरणाच्या वेळी तुमचा अज्ञातवासाचा वर्षकाल पूर्ण झाला होता. तेव्हाही भीष्मांनी अंतःकरणातून दुर्योधनाला विनवले—“पांडवांना त्यांचे राज्य देऊन त्यांच्याशी संधी कर”; पण त्याने ही कल्याणकारी व हितकारी गोष्टही कोणत्याही प्रकारे मान्य केली नाही. खरे तर ज्या क्षणी तुम्ही कौरवांना पराजित करण्याचा संकल्प केला, त्याच क्षणी ते पराभूत झाले; तरीही सुयोधन क्षणभरही तुमच्यावर संतुष्ट होत नाही.
अर्जुन उवाच