Shloka 47
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
अनैभृत्येन चैतस्य दीक्षितव्रतमाचरेत् । नामैतद् धातुनिर्वत्तं सत्यमेव सतां परम्
anai-bhṛtyena caitasya dīkṣita-vratam ācaret | nāmaitad dhātu-nirvṛttaṃ satyam eva satāṃ param ||
सनत्सुजात म्हणतात—जोपर्यंत संकल्प सिद्ध होत नाही, तोपर्यंत दासभावाशिवाय दीक्षित-व्रताचे आचरण करावे; यज्ञादि नियत कर्म चालू ठेवावे. ‘दीक्षित’ हे नाव धातुनिर्वत्त आहे; पण व्युत्पत्तीपलीकडे सत्पुरुषांसाठी परमोच्च सत्य म्हणजे सत्यस्वरूप परमात्माच होय.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Maintain disciplined, consecrated observances (dīkṣita-vrata)—including prescribed rites—steadfastly until one’s intention is accomplished, and recognize that for the virtuous the supreme principle is Truth itself (ultimately the Supreme as truth).
In Udyoga Parva, Sanatsujāta delivers spiritual instruction, emphasizing disciplined practice and the primacy of Truth while clarifying the sense of terms like “dīkṣita” through etymological reference.