Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
य:ः काममन्यू प्रजहाति राजा पात्रे प्रतिष्ठापयते धनं च । विशेषविच्छुतवान् क्षिप्रकारी त॑ सर्वलोक: कुरुते प्रमाणम्,जो राजा काम और क्रोधका त्याग करता है और सुपात्रको धन देता है, विशेषज्ञ है, शास्त्रोंका ज्ञाता और कर्तव्यको शीघ्र पूरा करनेवाला है, उस (-के व्यवहार और वचनों)-को सब लोग प्रमाण मानते हैं
yaḥ kāma-manyū prajahāti rājā pātre pratiṣṭhāpayate dhanaṃ ca | viśeṣa-vicchutavān kṣiprakārī taṃ sarvalokaḥ kurute pramāṇam ||
जो राजा काम व क्रोधाचा त्याग करतो, सुपात्राला धन देतो, विवेकी, शास्त्रज्ञ आणि कर्तव्य तत्काळ करणारा असतो—त्याचे आचरण व वचन सर्व लोक प्रमाण मानतात.
विदुर उवाच