Shloka 19
शुचि: शीलान्विताचार: शुक्लवासा जितेन्द्रिय: । संस्कृत: सर्वशास्त्रज्ञ: श्रद्दधानोइनसूयक:
śuciḥ śīlānvita-ācāraḥ śukla-vāsā jitendriyaḥ | saṃskṛtaḥ sarva-śāstra-jñaḥ śraddadhāno 'n-asūyakaḥ ||
वैशंपायन म्हणाले— जो बाहेर-आतून शुद्ध, शीलवान व सदाचारी; स्वच्छ श्वेत वस्त्रे धारण करणारा; जितेंद्रिय, संस्कारसंपन्न, सर्व शास्त्रांचा तत्त्वज्ञ, श्रद्धावान आणि दोषदृष्टीरहित असेल— अशा विद्वान पुरुषास दान व मान देऊन अनुग्रह करून वाचक म्हणून नेमावे, जेणेकरून धर्माची प्रतिष्ठा टिकून राहील.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the transmitter of sacred tradition should be ethically qualified: pure, disciplined, learned, faithful, and free from envy or fault-finding; such a person should be honored and supported so the teaching is preserved and conveyed rightly.
In the Svargārohaṇa context, Vaiśaṃpāyana describes the standards for selecting a competent and morally fit vācaka (reciter) of the epic—emphasizing character and self-mastery alongside scholarship.