Shloka 6
अध्याय ३२३ — श्वेतद्वीपगमनम्, यज्ञभाग-विवादः, एकान्तिभक्त्या नारायणदर्शन-नियमः (Śvetadvīpa Journey; Dispute over Sacrificial Share; Rule of Nārāyaṇa-vision through Single-minded Devotion)
पितामह! आप मुझे शुकदेवजीका माहात्म्य, आत्मयोग और विज्ञान यथार्थ रीतिसे क्रमश: बताइये ।।
Bhīṣma uvāca: Na hāyanaiḥ na palitaiḥ na vittaiḥ na ca bandhubhiḥ | Ṛṣayaḥ cakrire dharmaṃ yo ’nūcānaḥ sa no mahān ||
भीष्म म्हणाले—केवळ अधिक वय, पांढरे केस, धन, किंवा बंधु-बळ यांमुळे कोणी ‘महान’ होत नाही. ऋषींनी आमच्यात धर्माचा हा नियम केला आहे—जो खरोखर वेदाध्यायी, वेदाचे पठण व उपदेश करू शकतो, तोच महान मानला जावा.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True greatness is measured by learning and the capacity to transmit sacred knowledge (Vedic study/teaching), not by external markers like age, grey hair, wealth, or family power.
In the Shanti Parva dialogue, Bhishma instructs the king by stating a standard set by the sages: social eminence should rest on genuine learning and dharmic qualification rather than worldly status.