Shloka 5
प्रजाविसर्ग-तत्त्वनिर्णयः | Cosmogony of Elemental Emergence
Bharadvāja–Bhṛgu Dialogue
पुत्र बवाच धीर: किंस्वित् तात कुर्यात् प्रजानन् क्षिप्रं ह्मायुर्श्श्यते मानवानाम् । पितस्तदाचक्ष्व यथार्थयोगं ममानुपूर्व्या येन धर्म चरेयम्,पुत्र बोला-पिताजी! मनुष्योंकी आयु तीव्र गतिसे बीती जा रही है। यह जानते हुए धीर पुरुषको क्या करना चाहिये? तात! आप मुझे उस यथार्थ उपायका उपदेश कीजिये, जिसके अनुसार मैं धर्मका आचरण कर सकूँ
putra uvāca dhīraḥ: kiṃsvit tāta kuryāt prajānann kṣipraṃ hy āyuḥ kṣīyate mānavānām | pitas tad ācakṣva yathārtha-yogaṃ mamānupūrvyā yena dharmaṃ careyam ||
पुत्र म्हणाला—पिताजी, मनुष्यांचे आयुष्य झपाट्याने क्षीण होत आहे; हे जाणून धीर व विवेकी पुरुषाने काय करावे? तात, मला क्रमाने तो यथार्थ उपाय सांगा, ज्यायोगे मी धर्माचरण करू शकेन.
भीष्म उवाच