Shloka 11
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
अलं स्थित्वा श्मशाने5स्मिन् गृध्रगोमायुसंकुले । कड्कालबहुले रौद्रे सर्वप्राणिभयड्करे
alaṁ sthitvā śmaśāne 'smin gṛdhra-gomāyu-saṅkule | kaṅkāla-bahule raudre sarva-prāṇi-bhayaṅkare ||
भीष्म म्हणाले— “या स्मशानात आता थांबणे पुरे—हे गिधाडे व कोल्हे यांनी भरलेले, असंख्य कंकालांनी व्यापलेले, रौद्र आणि सर्व प्राण्यांना भय देणारे आहे. येथे थांबू नये; थांबण्यात काहीही लाभ नाही.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not cling to or linger in places and states dominated by fear, decay, and unwholesome influences; discern what is beneficial and withdraw from what yields no true gain.
Bhishma describes a terrifying cremation-ground filled with scavengers and bones and advises the listener not to remain there, emphasizing that staying brings no benefit.