Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
उपन्यस्तमपन्यस्तं गदायुद्धविशारदौ । एवं तौ विचरन्तौ तु परस्परमविध्यताम्,कभी वेगसे एक-दूसरेके सामने जाते, कभी विरोधीको गिरानेकी चेष्टा करते, कभी स्थिरभावसे खड़े होते, कभी गिरे हुए शत्रुके उठनेपर पुनः उसके साथ युद्ध करते, कभी विरोधीपर प्रहार करनेके लिये चक्कर काटते, कभी शत्रुके बढ़ावको रोक देते, कभी विपक्षीके प्रहारको विफल करनेके लिये झुककर निकल जाते, कभी उछलते-कूदते, कभी निकट आकर गदाका प्रहार करते और कभी लौटकर पीछेकी ओर किये हुए हाथसे शत्रुपर आघात करते थे। दोनों ही गदायुद्धके विशेषज्ञ थे और इस प्रकार पैंतरे बदलते हुए एक- दूसरेपर चोट करते थे
upanyastam apanyastaṁ gadāyuddhaviśāradau | evaṁ tau vicarantau tu parasparam avidhyatām ||
ते दोघेही गदायुद्धात पारंगत होते. कधी वेगाने समोरासमोर येत, कधी डाव बदलून मागे सरत; कधी स्थिर उभे राहत, कधी पडलेला शत्रू उठताच पुन्हा भिडत. कधी प्रहारासाठी वर्तुळ काढीत फिरत, कधी विरोधकाची वाढ रोखत; कधी वार निष्फळ करण्यासाठी वाकून निसटत. कधी उड्या मारत, कधी जवळ येऊन गदेचा घाव घालत, तर कधी परत फिरून मागच्या हातानेही आघात करत. अशा रीतीने पैंतरे बदलत बदलत ते एकमेकांवर वारंवार घाव घालीत राहिले.
संजय उवाच