Shloka 32
Vāg-yuddha and Nimitta-darśana before the Gadāyuddha
Verbal Duel and Omens
अन्योन्यमभिधावन्तौ मत्ताविव महाद्विपौ । वासितासंगमे दृप्ती शरदीव मदोत्कटौ,जैसे शरद-ऋतुमें मैथुनकी इच्छावाली हथिनीसे समागम करनेके लिये दो मतवाले हाथी मदोन्मत्त होकर एक-दूसरेपर धावा करते हों, उसी प्रकार अपने बलका गर्व रखनेवाले वे दोनों वीर एक-दूसरेसे टक्कर लेनेको उद्यत थे। शत्रुओंका दमन करनेवाले वे दोनों योद्धा दो सर्पोके समान प्रज्वलित क्रोधरूपी विषका वमन करते हुए एक-दूसरेको रोषपूर्वक देख रहे थे
anyonyam abhidhāvantau mattāv iva mahādvipau | vāsitāsaṅgame dṛptī śaradīva madotkaṭau ||
संजय म्हणाला—जसे शरद्ऋतूत संगिनीच्या संगमासाठी मदोन्मत्त दोन महाहत्ती गर्वाने उन्मत्त होऊन एकमेकांवर धावून जातात, तसेच आपल्या बळाचा अभिमान बाळगणारे ते दोन्ही वीर टक्कर देण्यासाठी पुढे सरसावले. शत्रुदमन करणारे ते दोन्ही योद्धे दोन सर्पांसारखे प्रज्वलित क्रोधरूपी विष ओकत रोषाने एकमेकांकडे पाहत होते.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pride in strength and unchecked anger can drive warriors into destructive collision, likening martial fury to animal rut and serpent-venom—an implicit warning that passion and wrath, when ungoverned by dharma, intensify violence and cloud discernment.
Sañjaya describes two opposing champions rushing at each other for a direct clash. Their mutual charge and hostile staring are portrayed through vivid similes: musth-maddened elephants seeking combat and serpents spewing the poison of blazing rage.