Shloka 60
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
विदुरजी बोले--इस सभामें पधारे हुए भूपालगण! ट्रुपदकुमारी कृष्णा यहाँ अपना प्रश्न उपस्थित करके इस तरह अनाथकी भाँति रो रही है; परंतु आपलोग उसका विवेचन नहीं करते, अतः यहाँ धर्मकी हानि हो रही है ।। सभां प्रपद्यते हार्त: प्रज्वलन्निव हव्यवाट् । त॑ वै सत्येन धर्मेण सभ्या: प्रशमयन्त्युत
vidura uvāca—sabhyāḥ, draupadī kṛṣṇā iha svapraśnaṃ nidhāya anāthavat krandati; yūyaṃ tu tasya vicāraṇaṃ na kurutha, ataḥ sabhāyāṃ dharmakṣayaḥ. sabhāṃ prapadyate hārtaḥ prajvalann iva havyavāṭ | taṃ vai satyena dharmeṇa sabhyāḥ praśamayanty uta ||
विदुर म्हणाले—हे सभासदांनो आणि जमलेल्या भूपालांनो! त्रुपदकन्या कृष्णा येथे आपला प्रश्न मांडून अनाथेसारखी रडत आहे; पण तुम्ही त्याचा विचार करत नाही, म्हणून याच सभेत धर्माची हानी होत आहे. जखमी, व्याकुळ मनुष्य सभेत येतो तो जणू यज्ञाग्नी प्रज्वलित झाल्यासारखा; सत्य आणि धर्म यांच्या बळावर त्या व्यथा शांत करणे हे सभासदांचे कर्तव्य आहे।
विदुर उवाच