Shloka 163
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
शक्रविष्णू हि संग्रामे चेरतुस्तारकामये । भीम और अर्जुन--से दो योद्धा उस रथपर बैठे थे
śakra-viṣṇū hi saṅgrāme ceratus tārakāmaye |
त्या तारकामय संग्रामात रथस्थ ते दोघे महाबली असे संचारत होते, जणू शक्र (इंद्र) आणि विष्णू एकत्रच. त्या रथावर भीम व अर्जुन बसले होते आणि श्रीकृष्ण सारथी होऊन रथकार्य कुशलतेने सांभाळीत होते. तो रथ महान धनुर्धरांसाठीही दुर्जेय होता; त्या दोन श्रेष्ठ रथींच्या तेजामुळे त्या उत्तम रथाची अशी शोभा होत होती, जणू इंद्र-विष्णू एकत्र बसून नक्षत्रमय रणांगणात विहरत आहेत।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses a divine simile to highlight how extraordinary prowess and well-directed action can elevate human effort to a near-divine standard; it implicitly values disciplined leadership and coordinated strength as forces that make victory possible even against formidable opposition.
Vaiśampāyana describes a chariot moving through a brilliant, star-like battle, saying it appeared as if Indra and Viṣṇu were together traversing the battlefield—an image meant to convey overwhelming splendor and power.