Shloka 16
Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत सभापव॑के अन्तर्गत राजसूयारम्भपर्वमें जरासंधवधके लिये मन्त्रणाविषयक सोलहवाँ अध्याय पूरा हुआ,तस्याभिजनसंयुक्ति्गुणैर्भरतसत्तम । व्याप्तेयं पृथिवी सर्वा सूर्यस्येव गभस्तिभि: भरतश्रेष्ठ! जैसे सूर्यकी किरणोंसे यह सारी पृथ्वी आच्छादित हो जाती है, उसी प्रकार उनके उत्तम कुलोचित सदगुणोंसे समस्त भूमण्डल व्याप्त हो रहा था--सर्वत्र उनके गुणोंकी चर्चा एवं प्रशंसा होती रहती थी
tasya abhijana-saṁyukti-guṇair bharata-sattama | vyāpteyaṁ pṛthivī sarvā sūryasyeva gabhastibhiḥ ||
भरतश्रेष्ठ! जशी सूर्याच्या किरणांनी सारी पृथ्वी व्यापून जाते, तशीच त्याच्या श्रेष्ठ कुलोचित सद्गुणांनी समस्त भूमंडल व्यापले होते—सर्वत्र त्याच्या गुणांची चर्चा व प्रशंसा होत असे.
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal of kingship: true eminence is shown when noble qualities—grounded in cultivated character and worthy lineage—become widely recognized, spreading like sunlight. Social praise here functions as a marker that virtue has become publicly evident and beneficial.
In the context of the Rājasūya preparations and the counsel surrounding the plan to deal with Jarāsandha, the text describes how a leading figure’s reputation and virtues had become universally known—so widely discussed and admired that they seemed to pervade the whole earth like the sun’s rays.