Shloka 27
राजसूयविचारः — Deliberation on the Rajasuya and the Summoning of Kṛṣṇa
एवं भवतु वक्ष्येडहं तव पुत्र नराधिपम् । भूलोकं यदि गच्छेयमिति पाण्डुमथाब्रुवम्,तब मैंने पाण्डुसे कहा--'एवमस्तु, यदि मैं भूलोकमें जाऊँगा तो आपके पुत्र राजा युधिष्ठिरसे कह दूँगा”
evaṁ bhavatu vakṣye ’haṁ tava putraṁ narādhipam | bhūlokaṁ yadi gaccheyam iti pāṇḍum athābruvam ||
नारद म्हणाले—“एवमस्तु. मी जर भूलोकात गेलो, तर तुझ्या पुत्र राजाला मी सांगीन.” असे म्हणून मी पांडूला संमती दिली आणि सत्य-धर्माप्रमाणे युधिष्ठिरापर्यंत संदेश पोहोचवण्याचे वचन घेतले।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in the form of truthful assent and responsible speech: once one agrees (“evaṁ bhavatu”), one must faithfully convey the intended message, especially when dealing with kings and matters of duty.
Nārada responds to Pāṇḍu, agreeing that if he goes to the human world (bhūloka), he will speak to Pāṇḍu’s son—the king (understood as Yudhiṣṭhira)—thereby taking on the role of a messenger.