Shloka 22
समभ्यधावंस्त्वरिताश्रित्रकार्मुकधारिण: । सात्यकि, भीमसेन, ट्रुपदकुमार धृष्टद्युम्न, विराट, द्रुपद, राक्षस घटोत्कव और अभिमन्यु--ये सात वीर क्रोधसे मूर्च्छित हो तुरंत ही विचित्र धनुष धारण किये वहाँ दौड़े आये || २०-२१ है ।।
sañjaya uvāca | samabhyadhāvaṁs tvaritāśritakārmukadhāriṇaḥ—sātyakiḥ, bhīmasenaḥ, drupadakumāro dhṛṣṭadyumnaḥ, virāṭaḥ, drupadaḥ, rākṣaso ghaṭotkacaḥ, abhimanyuś ca—ete vīrāḥ krodhasaṁmūrcchitāḥ kṣipram eva vicitradhanurdharāḥ tatra dhāvamānāḥ || teṣāṁ samabhavad yuddhaṁ tumulaṁ lomaharṣaṇam | atāḍayan raṇe bhīṣmaṁ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ ||
संजय म्हणाला—अस्त्र-शस्त्रे व धनुष्य धारण करून ते सर्व वेगाने तेथे धावून आले. सात्यकी, भीमसेन, पार्षतपुत्र धृष्टद्युम्न, विराट, द्रुपद, राक्षस घटोत्कच आणि क्रुद्ध अभिमन्यु—हे सातही वीर क्रोधाने उन्मत्त होते. त्यांच्या धडकेत घोर, अंगावर काटा आणणारे युद्ध पेटले; आणि समस्त सृंजय वीर एकत्र होऊन रणात भीष्मांवर सर्व बाजूंनी प्रहार करू लागले.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the tension between righteous duty and the destructive force of anger: warriors act within kṣatriya-dharma (organized, united assault in war), yet the text also marks the psychological cost—krodha (wrath) driving action and the battle becoming ‘lomaharṣaṇa,’ a reminder of war’s terrifying moral weight.
A group of seven prominent Pāṇḍava-aligned heroes—Sātyaki, Bhīma, Dhṛṣṭadyumna, Virāṭa, Drupada, Ghaṭotkaca, and Abhimanyu—charge together and engage Bhīṣma. Their coordinated attack produces a fierce, tumultuous clash as they attempt to overwhelm the Kuru commander from all sides.