Shloka 6
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
निघ्नतः समरे शत्रूज्शरै: संनतपर्वभि: । संजयने कहा--भरतश्रेष्ठ! संग्राममें युद्ध करते समय भीष्मके न तो धनुषके ही टुकड़े-टुकड़े हुए थे और न उनका रथ ही टूटा था। वे समरभूमिमें झुकी हुई गाँठवाले बाणोंद्वारा शत्रुओंका संहार करते जा रहे थे ।। अनेकशतसाहस्रास्तावकानां महारथा:,राजन्! आपके कई लाख महारथी, हाथी और घोड़े सुसज्जित हो पितामह भीष्मको आगे करके युद्धके लिये बढ़ रहे थे
sañjaya uvāca |
nighnataḥ samare śatrūñ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ |
भरतश्रेष्ठ! संग्रामात भीष्माचे धनुष्य तुटले नाही, रथही मोडला नाही. वाकलेल्या गांठी असलेल्या बाणांनी ते शत्रूंचा संहार करीत राहिले. राजन्! तुमचे अनेक शतसहस्र महारथी, हत्ती व घोड्यांनी सज्ज होऊन, पितामह भीष्मांना पुढे करून युद्धासाठी पुढे सरकले.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the relentless momentum of war and the kshatriya ethos of steadfastness in combat: Bhishma remains unbroken in arms and vehicle, continuing to act according to the harsh, duty-bound logic of the battlefield.
Sanjaya reports Bhishma’s effectiveness in the fight: neither his bow nor chariot is damaged, and he keeps killing enemies with his arrows, indicating the Kaurava side’s strong advance under Bhishma’s leadership.