Shloka 103
युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
तथा किलकिलाशब्दैर्भूधरो5भून्मनोहर: । कुछ लोग क्रीडा आदिमें आसक्त होकर दूसरे कार्योंकी ओर ध्यान नहीं देते थे
tathā kilakilāśabdair bhūdharo ’bhūn manoharaḥ |
अशा रीतीने किलकिलाशब्दांनी आणि आनंदाच्या कोलाहलाने प्रतिध्वनित झालेला तो पर्वत अत्यंत मनोहर दिसत होता. काही जण खेळात गुंग होऊन इतर कामांकडे लक्ष देत नव्हते; कित्येक आनंदमदाने उन्मत्त झाले होते; काही उड्या मारत, मोठ्याने गोंधळ घालत आणि किलकार्या भरत होते. या सर्व नादांनी गूंजून तो गिरिप्रदेश परम रमणीय झाला.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse primarily offers a vivid narrative image rather than a direct moral injunction: collective joy and play can become so absorbing that people neglect other duties. Implicitly, it points to the human tendency toward distraction in pleasure, a theme often balanced in the Mahābhārata by reminders of dharma and responsibility.
The scene describes a mountain area filled with festive noise—jubilant cries and loud commotion from people playing, jumping, shouting, and celebrating—making the mountain itself seem beautiful and enchanting due to the echoing sounds.