Shloka 19
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
वश्िद् विप्रस्तपोयुक्त: काश्यपो धर्मवित्तम: । आससाद द्विजं कंचिद् धर्माणामागतागमम्
vṛddho vipras tapoyuktaḥ kāśyapo dharmavittamaḥ | āsasāda dvijaṁ kañcid dharmāṇām āgatāgamam ||
प्राचीन काळी तपोयुक्त आणि धर्मवित्तम असा काश्यप नावाचा वृद्ध ब्राह्मण एका द्विज-मुनीकडे गेला—जो धर्मविषयक आगम-परंपरेचा मर्म जाणणारा होता. तो धर्मशास्त्रांच्या रहस्यांत निष्णात, भूत-भविष्याच्या ज्ञान-विज्ञानात पारंगत, लोकतत्त्वार्थात कुशल, सुख-दुःखाचा अर्थ जाणणारा, जन्म-मृत्यूचा तत्त्वज्ञ आणि पाप-पुण्याचा विवेचक होता.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Dharma is best understood through disciplined inquiry: a sincere practitioner (tapas-yukta) approaches an authoritative knower of tradition (āgata-āgama) to learn the subtle principles that govern right conduct and the moral consequences of actions.
The verse sets the scene: the elder Brahmin Kāśyapa, renowned for austerity and knowledge of dharma, goes to meet a learned twice-born sage who is portrayed as an expert in the transmitted teachings on dharma, preparing for a dialogue or instruction.