Shloka 146
धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानानुज्ञा | Permission for Dhṛtarāṣṭra’s Forest-Retirement
भवन्तो5स्य च वीरस्य न्यासभूता: कृता मया । मुझे ये बातें अवश्य कहनी चाहिये, ऐसा सोचकर ही मैं आपलोगोंसे यह सब कहता हूँ। मैं इन राजा युधिष्ठिरको धरोहरके रूपमें आप सब लोगोंके हाथ सौंप रहा हूँ और आपलोगोंको भी इन वीर नरेशके हाथमें धरोहरकी ही भाँति दे रहा हूँ
vaiśampāyana uvāca | bhavanto 'sya ca vīrasya nyāsabhūtāḥ kṛtā mayā |
वैशंपायन म्हणाले— मी तुम्हा सर्वांना या वीर राजाचा ‘न्यास’—धरोहर-रक्षक—म्हणून नेमले आहे. ‘हे अवश्य सांगितले पाहिजे’ असा निश्चय करून मी म्हणतो: राजा युधिष्ठिराला मी धरोहररूपाने तुमच्या हाती सोपवितो आणि तुम्हालाही या पराक्रमी नरेशाच्या हाती धरोहरप्रमाणे अर्पण करीत आहे—जेणेकरून परस्पर संरक्षण, उत्तरदायित्व आणि धर्मयुक्त सल्ला टिकून राहील।
वैशम्पायन उवाच