Shloka 128
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये । अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या
jñātīnāṁ gṛhamadhyasthā saktūn attu dinakṣaye | abhogyā vīrasūrastu bisastainyaṁ karoti yā ||
विश्वामित्र म्हणाले—ज्या स्त्रीने मृणाल (बिस) चोरले, ती नातलगांच्या मध्ये घरात राहूनही अपमानित राहते, दिवसाच्या शेवटी फक्त सत्तू खाते; कलंकित झाल्याने पतीच्या सहवासास अयोग्य ठरते; आणि ब्राह्मणी असूनही क्षत्रिय-स्वभावाचा उग्र, वीर पुत्र प्रसवते—हे तिचे पापफळ।
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
Even seemingly minor theft is treated as adharma that stains one’s social standing and domestic harmony; the verse presents moral causality through consequences affecting reputation, marital life, and offspring.
Viśvāmitra is enumerating the karmic/social penalties assigned to a woman who commits theft of lotus-stalk fibres (bisa/mṛṇāla), describing a life of household disgrace, meagre food, conjugal exclusion, and the birth of a fierce warrior-like son despite her brāhmaṇa status.