Shloka 95
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
उस्रां पुष्टां मिषतीं विश्वभोज्या- मिरावतीं धारिणीं भूधराणाम् | शिष्टाश्रयाममृतां ब्रह्म॒कान्तां गड्जां श्रयेदात्मवान् सिद्धिकाम:
usrāṁ puṣṭāṁ miṣatīṁ viśvabhojyām irāvatīṁ dhāriṇīṁ bhūdharāṇām | śiṣṭāśrayām amṛtāṁ brahmakāntāṁ gaṅgāṁ śrayed ātmavān siddhikāmaḥ ||
सिद्ध म्हणाला—जी अमृतमय दुग्ध देणारी, गौसमान सर्वांना पुष्ट करणारी, सर्व काही पाहणारी, विश्वासाठी उपकारक, अन्न देणारी आणि पर्वतांना धारण करणारी आहे; जिचा आश्रय शिष्ट पुरुष घेतात, जिला ब्रह्मदेवही प्राप्त करण्याची इच्छा करतात, आणि जी अमृतस्वरूपा आहे—अशी भगवती गंगाजी, सिद्धीची इच्छा असलेल्या जितात्मा पुरुषाने निश्चयाने शरण घ्यावी.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Spiritual success (siddhi) is linked with self-mastery and taking refuge in a purifying, dharmic power symbolized by Gaṅgā. The verse teaches that devotion is most effective when paired with ātmavat (self-control) and when directed toward a universally beneficent, sanctifying presence.
A Siddha is describing the greatness of Gaṅgā through a chain of epithets—nourishing, world-benefiting, sustaining, refuge of the noble, desired even by Brahmā—and concludes with an injunction: the siddhi-seeking, disciplined person should resort to her.