Shloka 31
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
स्थिर: स्थाणु: प्रभुर्भीम: प्रवरो वरदो वर: । सर्वात्मा सर्वविख्यात: सर्व: सर्वकरो भव:
sthiraḥ sthāṇuḥ prabhur bhīmaḥ pravaro varado varaḥ | sarvātmā sarvavikhyātaḥ sarvaḥ sarvakaro bhavaḥ ||
वायुदेव म्हणाले— तो स्थिर आहे, अचल आहे, प्रभु आहे; संहारकर्ता असल्याने भीषण आहे; सर्वश्रेष्ठ आहे; वर देणारा आहे; आणि परम वरणीय आहे. तो सर्व प्राण्यांच्या अंतःकरणातील आत्मा आहे, सर्वत्र प्रसिद्ध आहे; तो सर्वस्वरूप—विश्वात सर्वत्र व्यापलेला—आहे; तो सर्वांचा कर्ता आहे; आणि तोच ‘भव’ आहे, ज्याच्यापासून सर्वांची उत्पत्ती होते.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches contemplation of the Divine through a litany of names that express stability, sovereignty, awe-inspiring power, beneficence, omnipresence, and creatorship—encouraging reverence and ethical alignment with the cosmic source and support of all beings.
Vāyu-deva speaks a hymn-like description, enumerating exalted epithets of the Supreme (with Śiva/Bhava resonances), presenting the deity as the world’s support, the granter of boons, the indwelling Self, and the origin of all existence.