Shloka 15
अजुन उवाच कुर्या भूतानि तुष्टो5हं क्रुद्धो नाशं तथानये । कर्मणा मनसा वाचा न मत्तो5स्ति वरो द्विज:
arjuna uvāca kuryā bhūtāni tuṣṭo 'haṃ kruddho nāśaṃ tathānaye | karmaṇā manasā vācā na matto 'sti varo dvijaḥ ||
अर्जुन म्हणाला—मी प्रसन्न झालो तर प्राण्यांची सृष्टी करू शकतो आणि क्रुद्ध झालो तर त्यांचा नाशही घडवू शकतो. कर्म, मन आणि वाणी—या तिन्ही प्रकारांनी माझ्यापेक्षा श्रेष्ठ असा कोणताही ब्राह्मण नाही.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical danger of unchecked self-assertion: claiming supremacy in thought, word, and deed—especially over brahmins—signals pride and a misuse of power, which dharma literature repeatedly warns against.
The speaker (identified here as Arjuna) boasts of near-cosmic power—creation when pleased and destruction when angered—and declares that no brahmin surpasses him in action, mind, or speech, reflecting a confrontational assertion of status and capability.