Shloka 47
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
दृष्ट: पश्येदहरह: संश्रित: प्रतिसंश्रयेत् । अर्चितश्षार्चयेन्नित्यं स देवो द्विजसत्तमा:
dṛṣṭaḥ paśyed aharahaḥ saṁśritaḥ pratisaṁśrayet | arcitaś cārcayen nityaṁ sa devo dvijasattama ||
हे द्विजसत्तमा! जो दररोज त्यांचे दर्शन करतो, त्याच्यावर तेही कृपादृष्टी करतात; जो त्यांचा आश्रय घेतो, त्याच्या हृदयात तेही आश्रय घेतात; आणि जो त्यांची पूजा करतो, त्याला तेही नित्य पूज्य मानून सन्मान देतात.
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reciprocal grace: consistent daily remembrance/vision, taking refuge, and worship of the Lord are met with the Lord’s compassionate regard, inner support, and honoring of the devotee—encouraging steady bhakti and surrender as a dharmic path.
Īśvara addresses a brahmin (dvijasattama), explaining how the divine responds to different modes of approach—seeing, seeking refuge, and worship—by mirroring and fulfilling them through grace, indwelling support, and honor.