Shloka 383
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते । इतना ही नहीं
tatkṣayād iha cāgamya māhātmyaṃ pratipadyate |
तेथील पुण्य क्षीण झाल्यावर तो पुन्हा या लोकात येऊन महत्त्व व मानाचे स्थान प्राप्त करतो। एवढेच नव्हे, तो तप्त सुवर्णासारखा कांतिमान होऊन विमानावर आरूढ होतो आणि पूर्ण एक हजार वर्षे ब्रह्मलोकात सन्मानाने वास करतो; पुण्य संपल्यावर या लोकात येऊन प्रतिष्ठा मिळवतो।
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
Meritorious action produces exalted results—radiance, heavenly ascent, and honored residence in Brahmaloka—but those results are finite; when merit is exhausted, one returns and gains worldly eminence. The verse highlights both the power and the impermanence of karmic rewards.
Aṅgiras describes the posthumous फल (result) of a virtuous deed: the doer becomes brilliant, rides a vimāna, lives honored in Brahmaloka for a thousand years, and then, after the merit is spent, returns to this world and attains a significant, respected position.