Shloka 89
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
वेदानध्यापयामास महाभारतपज्चमान् | सुमन्तुं जैमिनिं पैलं शुकं चैव स्वमात्मजम्,सर्वश्रेष्ठ वरदायक भगवान् व्यासने चारों वेदों तथा पाँचवें वेद महाभारतका अध्ययन सुमन्तु, जैमिनि, पैल, अपने पुत्र शुकदेव तथा मुझ वैशम्पायनको कराया। फिर उन सबने पृथक्-पृथक् महाभारतकी संहिताएँ प्रकाशित की
vedān adhyāpayāmāsa mahābhārata-pañcamān | sumantuṁ jaiminiṁ pailaṁ śukaṁ caiva svam ātmajam vaiśampāyanaṁ ca māṁ ca |
ऋषींमध्ये श्रेष्ठ व वरदायक भगवान व्यासांनी सुमंतु, जैमिनी, पैल, आपला पुत्र शुकदेव आणि मला—वैशंपायनाला—चारही वेद तसेच पाचवा वेद मानला जाणारा महाभारत यांचे अध्यापन केले. त्यानंतर त्या सर्वांनी स्वतंत्रपणे महाभारताच्या संहिता प्रकाशित व प्रसारित केल्या.
दाश उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the sanctity and continuity of sacred knowledge: Vyāsa transmits both Vedic revelation and the Mahābhārata (as a dharma-bearing ‘fifth Veda’) through qualified disciples, showing that preserving and responsibly propagating tradition is itself a dharmic act.
Daśa reports how Vyāsa instructed multiple disciples—Sumantu, Jaimini, Paila, his son Śuka, and Vaiśampāyana—in the Vedas and the Mahābhārata, and how these disciples subsequently disseminated distinct versions/recensions of the Mahābhārata.