Shloka 44
Garuḍa’s Breach of the Amṛta-Guard and Boons with Viṣṇu; Encounter with Indra (Ādi-parva, Adhyāya 29)
ततो द्रुमं पतगसहस्रसेवितं महीधरप्रतिमवपु: प्रकम्पयन् | खगोत्तमो द्रुतमभिपत्य वेगवान् बभज्ज तामविरलपत्रसंचयाम्,तब पर्वतके समान विशाल शरीरवाले, पक्षियोंमें श्रेष्ठ, वेगशशाली गरुड सहस्रों विहंगमोंसे सेवित उस महान् वृक्षको कम्पित करते हुए तुरंत उसपर जा बैठे। बैठते ही अपने असहा वेगसे उन्होंने सघन पल्लवोंसे सुशोभित उस विशाल शाखाको तोड़ डाला
tato drumaṃ patagasahasrasevitaṃ mahīdharapratimavapuḥ prakampayan | khagottamo drutamabhipatya vegavān babhajja tāmaviralapatrasañcayām |
त्यानंतर पर्वतासारख्या विशाल देहाचा, वेगवान पक्षिश्रेष्ठ गरुड हजारो पक्ष्यांनी सेविलेल्या त्या वृक्षाला कंप पाडीत झपाट्याने येऊन बसला. बसताक्षणीच आपल्या असह्य वेग व भारामुळे दाट पानांनी भरलेली ती महाशाखा त्याने मोडून टाकली.
रौहिण उवाच
Educational Q&A
Great strength and speed can cause collateral harm even unintentionally; the verse implicitly highlights the ethical need for self-restraint and attentiveness to the wider impact of one’s actions.
Garuḍa, attended by many birds, swiftly descends onto a large tree; his mountain-like body shakes it, and as he sits, the dense-leaved bough breaks under the force of his momentum and weight.